Dakar 2010 - Een vooruitblik

BUENOS AIRES - De jubileumeditie van de Dakar-rally in 2009 deed voor het eerst Zuid-Amerika aan en deed (letterlijk) meer stof opwaaien dan de organisatie had gehoopt. Veel afgelaste etappes, een parcours dat te licht werd bevonden, de vele hoeveelheden stof die de deelnemers in de weg zat. Nu is dat allemaal beter, belooft organisator A.S.O. Een vooruitblik op de zwaarste rally ter wereld.

De wagens staan al opgesteld in de bivak, de rijders bereiden zich in de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires voor op de start op zaterdag 2 januari. Het nieuwe jaar is nog maar net begonnen of de voertuigen denderen met ronkende motoren door het woeste Zuid-Amerikaanse landschap. Het parcours loopt dit jaar tegen de klok in en begint en eindigt in Buenos Aires. Vooral het bestormen van de beruchte Atacama woestijn moet voor groot spektakel zorgen.

Racedirecteur David Castera ziet deze etappes met een bijna sadistisch genoegen tegemoet. “Met een groot gedeelte door de Atacamawoestijn, lijken de etappes in Chili veel op die op Mauritaans en Zuid-Afrikaans grondgebied. We zijn bij het uitzetten van het parcours iets noorderlijker gegaan, waar we een heel nieuw soort duin hebben gevonden die met name te vinden is rond de Chileense plaats Iquique. Deelnemers zullen in de Salars een grote uitdaging vinden. In deze oude, opgedroogde zoutmeren zullen ze hun weg moeten vinden tussen de gigantische zoutblokken. Dat wordt één grote verrassing.”


De gevreesde woestenij van de Atacamawoestijn, hier tussen Copiapo en Antofagasta.

Volgens organisaties als NASA en National Geographic is de Atacamawoestijn de droogste woestijn ter wereld. De woestijn bestaat uit een strip van 1000 kilometer langs de Stille Oceaan en de kust van Zuid-Amerika, ten westen van het Andesgebergte. Van bronnen is bekend dat er tussen 1570 en 1971 geen fatsoenlijke regenbui is gevallen. Daarmee is deze twintig miljoen jaar oude woestijn vijftig keer droger dan bijvoorbeeld Death Valley in de Amerikaanse staat Californië.

De woestijn beslaat 105.000 vierkante kilometers in het noorden van Chili. Het landschap bestaat voornamelijk uit de genoemde Salars, maar ook veel zand en afgekoelde lavastromen. Het berglandschap geeft toppen die op bijna zevenduizend meter hoogte liggen. De coureurs betreden met hun voertuigen een woest landschap, dat de Spaanse veroveraar Alonso de Ercilla in 1569 in zijn epische gedicht La Araucana omschreef als ‘een land zonder mensen, waar geen vogel, beest, boom of enkele plant te vinden is’.

Alicanto
In deze woestenij rijden de deelnemers vijf loodzware etappes. Het zwaarste voor de coureurs is niet alleen de onherbegrzame ondergrond en de tergende hitte, maar vooral hoe zich te navigeren door dit desolate landschap. Daarnaast moeten ze oppassen voor Alicanto. De vleugels van deze mythische vogel zouden volgens de legende ‘s nachts stralen in metalen kleuren en haar ogen zouden een vreemd licht uitzenden. De vogel zou in kleine grotten in mineraalrijke bergen leven waar het zich voedt aan goud en zilver.

De vogel zou geluk brengen aan elke coureur die haar ziet. Als een deelnemer Alicanto zou volgen zonder dat de vogel de coureur ziet, dan kan hij bergen goud en zilver vinden. Maar als de vogel doorziet dat ze gevolgd wordt, zal Alicanto de gulzige achtervolger de afgrond injagen zodat deze zijn dood tegemoet valt. De zes Brabantse deelnemers zijn gewaarschuwd. Afgeleid worden in de Atacamawoestijn en de route kwijtraken is sowieso dodelijk in de rally en dan hebben we het nog niet eens over de technische problemen die kunnen ontstaan.


De route van Dakar 2010 met links in Chili de Atacamawoestijn. (klik voor vergroting)

”Ik heb me daarom bij de ontwikkeling van mijn BMW meer gericht op betrouwbaarheid dan op snelheid”, zegt motorcoureur Frans Verhoeven uit Tilburg, die vorig jaar als beste Nederlander eindigde op de zestiende plek. “Door de verbeterde betrouwbaarheid kan ik nu lange tijd vol gas rijden zonder te hoeven remmen. Dat geeft vertrouwen. Ik weet nog steeds niet hoe mijn 450 cc het qua prestatie gaat doen tegen de 690 cc motoren, ook al rijden deze met een demper, waardoor er minder lucht in de motor komt en er minder vermogen wordt gegenereerd. Verder ligt het veld helemaal open. Coma en Depres zullen nog steeds favoriet zijn, maar alles kan gebeuren.”

Frans Verhoeven doelt op een verandering in de regels voor motoren. Om iedereen dezelfde kans op de overwinning te geven moeten uiterlijk in 2012 alle motoren voorzien zijn van motoren met een cilinderinhoud van 450 cc. In het komende overgangsjaar mogen amateur-rijders nog steeds met grote cilinders rijden. Voor de eliterijders geldt een beperking. Zij mogen alleen op motors rijden van 450 cc of, als de motor meer cilinderinhoud heeft, moet er een demper opzitten.

Veranderingen
Zo heeft Le Dakar dit jaar duidelijke veranderingen ondergaan ten opzichte van vorig jaar. De A.S.O. moest als organisatie ook wel om een bijna debacle als vorig jaar te voorkomen. Vanuit het deelnemersveld klonk toen het gemor over de vele afgelastingen, het vele stof dat opwaaide, de smalle weggetjes waar het onmogelijk inhalen was en de rare volgorde van starten, waardoor bijvoorbeeld auto’s onmogelijk vrachtwagens konden inhalen. Nu zijn er etappes waar de auto’s, motoren en vrachtwagens allemaal een andere route rijden. Zo zitten ze elkaar niet in de weg.

Niet dat Tonnie van Deijne daar last van zou hebben. De autocoureur uit Zeeland is een andere kanshebber bij de Brabanders. Hij maakte vorig jaar grote indruk door als ‘privateer’ een knappe 27e plaats te halen. Dit ging niet onopgemerkt voorbij aan Mitsubishi die hem voor de 2010-rally een fabriekswagen aanbood. Van Deijne stapt voor de derde Dakar op rij in met zijn trouwe navigator Wouter Rosegaar. Er wordt veel verwacht van hun Mitsubishi Pajero Evolution - MPR13.

                
                 De organisatie op verkenning over de duinen heen.

Sportanalisten durven zelfs te voorspellen dat Van Deijne dit jaar de eerste Nederlander sinds 1986 zal zijn die in de top tien rijdt. “Natuurlijk zijn we niet zo goed als Luc Elphand”, tempert de coureur uit Zeeland enigszins het enthousiasme, “maar we richten ons op een eindnotering tussen de vijfde en tiende plek in het eindklassement. Voordat we ingescheept zijn naar Zuid-Amerika hebben we in Portugal geracet en hebben we in Le Creusot een globale check up gedaan waar we de laatste details hebben getest”.

Die details moeten tot in de puntjes kloppen. Er mag niets aan het toeval overgelaten worden, de rally is meedogenloos en de coureurs zijn boven alles afhankelijk van wat een mogelijk wreed lot voor hen in petto heeft. Het hebben van totale controle is een illusie, daar zorgen de zware etappes wel voor. De deelnemers begeven zich in een wervelwind waar ze allerminst zeker van zijn of ze er ongehavend uit zullen komen. Wat de verwachtingen ook zullen zijn, ze zullen allemaal overtroffen worden.

Het kan in de zwaarste rally ter wereld makkelijk zo lopen dat aan het eind van de rit een Brabander als winnaar het podium op komt rijden. Daar is de rallysport in het algemeen en de Dakar-rally in het bijzonder onvoorspelbaar genoeg voor. Hoe dan ook wordt de komende editie van Le Dakar een spektakel. Start de motoren en laat het nieuwe jaar maar beginnen!

print corrigeer
Publicatie: woensdag 30 december 2009 - 15:16