Hardlopen door de Sahara: 'Zeven dagen alleen maar zand en rotsen'

EINDHOVEN - “Ik hobbel gewoon door, geniet van elk moment. Van de wedstrijd, van het uitzicht. Het is fantastisch en het komt helemaal goed.”

De kop is eraf voor Quillermo Pellicaan uit Teteringen. Hij is zondagmorgen bij een temperatuur van dertig graden begonnen aan de Marathon des Sables. Deze loodzware, meerdaagse wedstrijd gaat door de… woestijn van de Sahara.

Ooit geen sportliefhebber
Je kunt je nauwelijks voorstellen dat diezelfde Pellicaan jarenlang een broertje dood heeft gehad aan sporten. Hij was bij wijze van spreken niet vooruit te branden. Toch wil de 42-jarige man deze week in zeven dagen 250 kilometer afleggen.

Pellicaan is niet de enige ‘gek’, die bij een temperatuur van ongeveer dertig graden van start is gegaan. Bijna twaalfhonderd mensen kozen dezelfde uitdaging. De man uit Teteringen verwacht dat tien tot vijftien procent het eind niet haalt. Hij wel, is zijn stellige overtuiging.

Ook 's nachts
Pellicaan heeft er lang genoeg voor getraind. Dat moet ook wel, want de deelnemers wachten dagen met een gemiddelde loopafstand van ongeveer 35 kilometer. Ofwel een uurtje of vier, vijf lopen. Bij oplopende temperaturen. “De vierde dag”, vertelt hij, “is het zwaarst. Dan staat een etappe van vijfentachtig kilometer op het programma en loop ik bijna vierentwintig uur aan één stuk. Dus ook ’s nachts.”

Met bovendien een twaalf kilo zware rugzak, die voor iets meer dan de helft is gevuld met voedsel. De organisatie regelt alleen een tent en water. Voor de rest moeten de ultralopers zichzelf zien te bedruipen.

'Echt heel mooi'
Pellicaan ziet er niet tegenop: de inhoud van de rugzak wordt immers met de dag minder zwaar en de eerste ervaringen smaken naar meer. “Het is weliswaar alleen zand en rotsen wat ik zie, maar ik vind het echt heel mooi.”

Het is hem vaker gevraagd, maar toch: waarom? Pellicaan: “Ik wil bewijzen zien dat iemand die voorheen eigenlijk alleen op de bank lag, tot bijzondere dingen in staat is. Ik vind het gaaf om dat anderen te laten zien. En natuurlijk besluit je zoiets niet van de ene op de andere dag. Maar dit is toch wel het summum voor mij.”

print corrigeer
Publicatie: zondag 9 april 2017 - 13:40
Auteur: Hans Janssen