Opnieuw bever doodgereden in Werkendam: 'Dat is nummer acht'

WERKENDAM - "Bever nummer acht aangereden. Een enorm rotbegin van de dag." Met deze tweet vraagt boswachter Thomas van der Es dinsdagochtend opnieuw aandacht voor de bever, verkeersslachtoffer nummer één langs de Bandijk in Werkendam.

Sinds het gebied de Noordwaard in 2015 werd teruggegeven aan de natuur zijn er volgens Van der Es al zeker acht bevers doodgereden langs de Bandijk. Maar ook andere dieren worden het slachtoffer van het verkeer op de polderwegen in het gebied. "Reeën, hazen, wezels en kieviten bijvoorbeeld", somt de boswachter op.


De wegen in het gebied, onderdeel van de Biesbosch, nodigen volgens Van der Es uit tot hard rijden. En daar worden onder meer bevers het slachtoffer van. "Bij de inrichting van het gebied in 2015 is geen oplossing bedacht om tussen de oren van de bevers te kijken", geeft hij aan.

Drempels en borden
Wat hem betreft zouden er bijvoorbeeld drempels of faunapassages moeten worden aangelegd. Maar ook borden om automobilisten te waarschuwen, zouden volgens de boswachter al kunnen helpen om de ‘bewustwording’ te vergroten. Ideeën waar hij al eerder over heeft gesproken met de gemeente Werkendam, maar tot op heden zijn geen maatregelen genomen.


De plekken waar de bevers het grootste risico lopen, zijn volgens de boswachter heel duidelijk. Zo moeilijk hoeft een oplossing volgens hem dus niet te zijn. Van der Es hoopt daarom dat de gemeente Werkendam nu echt maatregelen neemt.

Otters in de toekomst slachtoffer?
Zeker omdat in de toekomst waarschijnlijk ook otters in het natuurgebied zullen voorkomen. En wanneer er niks gebeurt, zullen ook zij het slachtoffer worden van het verkeer in het gebied, vreest Van der Es.

De fractie van de ChristenUnie in Werkendam maakt zich zorgen over het aantal bevers dat wordt doodgereden. Hermen Vreugdenhil heeft inmiddels namens de ChristenUnie aan het gemeentebestuur gevraagd of er maatregelen worden genomen op de Bandijk.

print corrigeer
Publicatie: dinsdag 21 november 2017 - 10:51
Auteur: Sandra Kagie