Puppy X: De handelaar


Als er ‘Hongary’ op een hondenpaspoort staat grapt de handelaar dat het beestje hongerig is. Als twee verslaggevers undercover een pup kopen, merken ze zelf dat de handelaren zeer goed geschoold zijn in het ontwijken van vragen. Regelrechte leugens worden afgewisseld met afleiding door schattig ogende pups. 



Proef-shoppen bij een grote puppyhandelaar

Met een brede glimlach en een stevige handdruk nodigt de handelaar ons uit om binnen te komen. "Hallo, ik ben Piet*." Zijn kantoor is het best te beschrijven als een kruising tussen een woonkeuken en een kleine loods. Maar dan schoon.

Er zitten golfplaten tegen het plafond, de ruimte wordt verlicht door grote TL-balken en er staat alleen het hoognodige meubilair. Aan tafel zitten een oudere man en een blonde vrouw van een jaar of veertig, beiden met een kop koffie.

‘Doe maar een witte’
‘Wat voor kleur wou je ook alweer?’, vraagt Piet terwijl hij in een doos met papieren graait. ‘Doe maar een witte’, zeg ik terug. Ik heb me voorgesteld als Wesley en mijn collega-verslaggever gaat vandaag door het leven als Linda. We proberen ons zo nonchalant en onwetend mogelijk voor te doen, om maar niet verdacht over te komen.

‘Hongary, Hongary? Hij is hongerig.’

 De oudere man aan tafel wijst naar een deur: ‘Daarachter zitten de hondjes, ga maar kijken’. Er staan een stuk of twintig hokken, elk gevuld met minimaal twee en maximaal zes puppy’s. Op het oog zien die er allemaal gezond uit.

Vragen stellen
Nadat ons oog zogenaamd is gevallen op het enige witte teefje in de bak met Labradors, ruiken we onze kans om vragen te stellen. Maar de oudere man, de blonde vrouw én Piet zijn duidelijk getraind in het pareren daarvan.

Op ons verzoek halen ze het hondenpaspoort van het nog naamloze Labrador-teefje. ‘Doe nou maar niet alsof je d’r verstand van hebt!’, roept Piet lachend, terwijl hij het blauwe boekje snel weer uit m’n handen probeert te trekken.

'Ik vraag hem waar de moeder van het nestje is'
Op het hondenpaspoort staat duidelijk ‘Hongary’. Maar als we hem daar op wijzen, maakt Piet snel de grap dat dit betekent dat-ze hongerig is. Eén indringende blik van Piet richting de tafel en de oudere man neemt het over: ‘Ze is wel mooi hè? Zo mooi vind je ze nergens’, roept hij naar mijn collega.

‘Bij de mensen thuis’
Ik vraag waar de moeder van het nestje labradors is. En waar de moeders van de andere puppy’s zijn. ‘Bij de mensen thuis,’ roept Piet. Maar op de vraag welke mensen dat zijn en wáár die zijn, worden we snel naar achteren gedirigeerd om vooral nog even met de hondjes te spelen.
'We worden vierkant uitgelachen'
Wij hebben genoeg gezien. En gehoord. Een puppy gaan we hier van z’n lang zal ze leven niet kopen. En meer antwoorden krijgen we toch niet. Voor de vorm vragen we nog of ze het witte teefje een dag voor ons vast willen houden. Maar dan worden we vierkant uitgelachen. 

Piet: ‘Doe je dat ook bij de bakker, als je twijfelt over de aankoop van een stokbrood? Er komen vanavond nog vier of vijf mensen en ik heb geen idee wat die willen.’ 
En dus lopen we maar gewoon richting de uitgang. De drie handelaren kijken nauwelijks op als we vertrekken. Ze schenken nog een bak koffie in en gaan verder met de volgende klant.

*De naam van Piet is gefingeerd. De echte naam is bekend bij de redactie, maar er is voor gekozen om deze niet bekend te maken. Waarom, dat lees je hier.


Dierenwelzijnsorganisatie IFAW onderzoekt malafide handelaren in binnen- en buitenland

 Hoe zijn wij te werk gegaan? Dat lees je in de VERANTWOORDING