De Woenselse Poort - Cliƫnte: Julia

 

Cliënte Julia: 'Ik ben bang dat er ernstige dingen gebeuren'
“Ik verblijf nu al vier en een half jaar op de Woenselse Poort, waarvan vier maanden op de longcare-afdeling. Ik zit hier omdat ik niet langer bang wil zijn voor mijn omgeving en omdat ik mijn trauma een plek wil geven. Maar zoals het nu gaat, ben ik heel bang dat ik het niet ga redden en dat er ernstige dingen met mij gaan gebeuren.”

“Ik word met de dood bedreigd door andere cliënten. Als ik daar iets van zeg bij de begeleiders, nemen ze me niet serieus. Dan maken ze mij belachelijk met mijn operatiewond en lachen ze me uit. ‘We moeten kotsen van je, Julia’, heeft een begeleider een keer tegen mij gezegd. Op een dag liep het zelfs zo uit de hand, dat ik in elkaar werd geslagen door iemand van het personeel. Aangifte doen heeft geen zin, want je wordt meteen doorverwezen naar de klachtencommissie. Die niets voor je kan betekenen omdat ze het te druk hebben met andere klachten.”

ZIE OOK: Cliënt Vincent: 'De Woenselse Poort is drugsparadijs op aarde'

'Drugscontroles zijn lachertje'
“Het is moeilijk om één specifieke oorzaak van alle ellende aan te wijzen. Er gaat gewoon veel mis hier. Er is geen structuur en nul samenwerking tussen de begeleiders. Overdrachten worden niet gemaakt, waardoor ik keer op keer hetzelfde verhaal moet vertellen en mijn behandeling voor geen meter opschiet. Om nog maar te zwijgen over de hygiëne hier. Ik doe het nog liever in mijn broek dan dat ik op een wc met bloedvlekken moet gaan zitten.”

“Daarnaast zijn de drugscontroles echt een lachertje. Ze frutselen een beetje aan je haar en make-up en dat is het. Ze moeten echt strenger controles houden en ook de medewerkers zelf ook fouilleren of ze niets bij zich hebben. Iedereen vergeet dat er hier patiënten zijn die iets willen bereiken. Er zijn hier ook begeleiders die met hart en ziel ons begeleiden, maar helaas krijgen ook zij een slechte naam door de zwarte schapen die hier rondlopen.”

ZIE OOK: Cliënt Sabine: 'Hij koopt personeelsleden om'

'Ze masturberen voor je neus'
“Datzelfde geldt voor de cliënten. Er lopen hier mannelijke cliënten rond die gemakkelijk aan drugs kunnen komen en zich niet hoeven te verantwoorden voor de overtredingen die ze maken. Ze masturberen voor je neus als ze daar zin in hebben. Toen ik en een vriendin daar wat van zeiden, werd ons alleen verteld dat we bij hen uit de buurt moesten blijven. Er werd geen actie ondernomen.”

“Ik wil ten slotte nog aangeven dat de directie grote fouten heeft gemaakt rondom het overlijden van een goede vriendin van mij, Esther. Zij maakte eerder dit jaar een einde aan haar leven, maar ze was helemaal niet levensmoe of depressief. Ze voelde zich niet gehoord door het behandelingsteam en werd dus aan haar lot overgelaten. Hoeveel moet er nog gebeuren voordat er meerdere doden vallen? De Woenselse Poort moet eens wakker worden. We hebben het hier over mensen die ook een hart en een ziel hebben.”