De Woenselse Poort - Nabestaande Cees Puts

 

Nabestaande Cees Puts: 'Sluiten van De Woenselse Poort wordt mijn levenswerk'

“Ik ben door de rechter veroordeeld voor poging tot doodslag en kwam na verschillende observaties bij De Woenselse Poort terecht. Ik kampte met posttraumatische stressstoornis vanwege een uitzending in militaire dienst en moest daarvoor in een kliniek behandeld worden. Ze hebben een hoop goed gedaan, maar ze hebben uiteindelijk alles verpest.”

De Woenselse Poort is een commerciële instelling die erop is gericht om zoveel mogelijk geld te verdienen, aldus Puts. “Zorg komt op de tweede of op de derde plaats. Het belangrijkste is dat er genoeg geld in het laatje komt. Dat zie je als cliënten in de weekenden op verlof willen. Dan worden ze zomaar gekort op hun eetgeld, omdat De Woenselse Poort niets aan ze verdient als ze afwezig zijn.”

“Wanneer houdt de zorg dan op? Op het moment dat ik buiten de poort sta en ik een hartaanval krijg, moet De Woenselse Poort dan geen zorg leveren omdat ze dan niet betaald krijgen? Er moeten weer mensen in het bestuur komen die hart voor de zaak hebben en bij wie de cliënten op de eerste plaats komt, en niet de centen.”

ZIE OOK: Bert Trip, broer van overleden cliënt Fokko Trip: 'Ze leren het nooit'

'Sluit De Woenselse Poort'
Veel begeleiders die Puts heeft gehad, zijn makkelijk te imponeren en gevoelig voor chantage. “Zij houden er natuurlijk ook een leven op na buiten De Woenselse Poort. Zij gaan ook op stap en komen cliënten tegen op feestjes als Extrema en PussyLounge. Die vergeten vaak niet wat zo’n werknemer op zo’n feestje heeft uitgespookt. Dus zijn ze te chanteren. Daar maken veel cliënten gebruik van. Plas maar hier in dit buisje zodat ik door de drugscontrole kom, anders ga ik even hier vertellen wat jij afgelopen weekend geslikt hebt.”

Door het overlijden van zijn vrouw heeft Puts één doel voor ogen: het laten sluiten van De Woenselse Poort. “Dat wordt echt mijn levenswerk. Ik ben bezig met een site, een Facebook-pagina 'Sluit De Woenselse Poort' en een crowdfunding-actie. Ik kom elke dag bij mijn vrouw op het kerkhof en beloof haar iedere keer plechtig dat ze zullen boeten voor wat ze haar hebben aangedaan. Ik geef pas op als ik naast haar lag. Ze zeggen dat ik net een pitbull ben, maar een pitbull geeft op als er gevaar dreigt. Ik voel mij meer een alligator, die gaat ten onder met zijn prooi als dat nodig is.”