Kluun keert zich tegen Brabant

TILBURG - Raymond van de Klundert, ooit trotse Tilburger, wil zich geen Brabander meer noemen. Kluun, zoals de ex-Brabander bekendstaat, trok zelf al een tijdje geleden weg naar Amsterdam, maar keert zich nu in het openbaar tegen Brabant, vertelt het AD.
Deze persoonlijke ontboezeming deed de schrijver in het nieuwe nummer van het blad 'Maarten!'. In het artikel neemt de schrijver beroepschagrijn en Amerika-expert Maarten van Rossem mee naar plekken uit zijn jeugd in Tilburg, schrijft het AD.

Voetbal, zoals vaker, blijkt de bron van alle kwaad. In plaats van keurig naar de Tricolores van Willem II te gaan, trok de 17-jarige Raymond al met de trein naar Ajax, vertelt hij in de reportage. "Amsterdam heeft me altijd getrokken", aldus Kluun.

'Benepen en beperkend'
De schrijver van 'Komt een vrouw bij de dokter' vindt de Brabantse cultuur wel gezellig, maar noemt deze ook benepen en beperkend. "Dat liedje van Guus Meeuwis: 'In Brabant brandt nog licht', mag je wel met zes korrels zout nemen", vertelt de schrijver wiens boeken we voortaan maar in het Russisch gaan lezen. Ons Brabants hart bloedt.

Natuurlijk, Kluun woont al jaren in Amsterdam, weet beter de coffeeshops in de hoofdstad dan in de Kruikenstad te vinden, is daar ook beter verstaanbaar, aangezien zijn zachte 'g' in de loop der jaren is weggesleten als een plakplaatje na tien keer douchen. We begrijpen het wel.

Achtergrond verloochenen?
Maar om in het openbaar je achtergrond te verloochenen, terwijl je wel gebruik maakt van het Tilburgs accent om te kunnen daten, je carnaval propageert in je eigen 'knusse korner' en je jezelf ook laat bejubelen in de vorm van een steen in de Walk of Fame, is een beetje jammer.

Nou zijn wij niet haatdragend, daar zijn we veel te gemoedelijk voor, maar voordat je de provincie weer in mag, zul je eerst elf keer 'Brabant' moeten zingen. En het menen! Zullen we dat doen, Kluun? Want da ge bedankt zijt, dè witte.