Op de vlucht voor het oorlogsgeweld vonden gezinnen onderdak in Fort De Hel en Fort Sabina

HEIJNINGEN - Brabanders hadden het tijdens de bevrijding in 1944 vaak zwaar te verduren. Vele honderden mensen verloren het leven, raakten gewond, dakloos of moesten vluchten. Vooral de beschietingen en bombardementen veroorzaakten ellende. In de polders van de Noordwesthoek, rond Heijningen, kwam zeventig jaar geleden een vluchtelingenstroom op gang richting enkele eeuwenoude forten.
De oprukkende geallieerden brachten begin in najaar 1944 in West-Brabant de Duitse troepen steeds verder in het nauw. Vanuit Willemstad staken de Duitse militairen het Hollandsch Diep over naar Zuid-Holland met hun materieel en manschappen.

Maar de Duitsers bleven doorvechten en hun terugtocht dekken. Mede daarom veranderde de streek in een frontgebied.  

Inwoners slaan op de vlucht voor de gevechten
Vanaf eind oktober 1944 kwam de streek rond Willemstad en Heijningen midden in de vuurlinie te liggen. In de chaos van de strijd en ingesloten tussen de rivieren en strijdende legers, konden de mensen hier geen kant uit. Daarom besloten ze te vluchten. Velen kenden de twee oude forten met zijn dikke muren en bunkers: Fort de Hel en Fort Sabina. Hele gezinnen, met opa's en oma's, ooms en tantes, besloten hun toevlucht te zoeken in die forten.

Hoeveel het er precies waren, weet niemand meer, maar de schattingen lopen uiteen van tweehonderd tot wel achthonderd vluchtelingen. De beheerder van Fort Sabina, Joost van Rijckevorsel, besloot om de ooggetuigen van toen uit te nodigen op fort Sabina om te praten over de herinneringen van toen.

Kris Kras doet maandag verslag van die ontmoeting. Verslaggever Willem-Jan Joachems praat met de vluchtelingen van toen.