Jeugdzorg luidt de noodklok: 'Collega's vallen om en instellingen hebben te weinig mensen'

OSS - Jeugdzorginstellingen willen er een miljard euro bij en zijn bereid om actie te gaan voeren. Eerst komen er publieksvriendelijke acties, maar als het moet volgt er een staking. Dat is nog niet eerder vertoond. "Je kan wel zeggen dat het water ons aan de lippen staat."

In Oss werd donderdag de actiebereidheid gepeild. Opvallend is dat werkgevers en vakbonden samen optrekken. "We moeten echt duidelijk maken dat het ergens ophoudt", aldus Maaike van der Aart van vakbond FNV Zorg & Welzijn.

Sinds 2015 gaan de gemeenten over jeugdzorg en niet het Rijk. Die gemeenten hebben hierdoor meer werk maar ook de jeugdzorginstellingen. "Iedere gemeente heeft zijn eigen methode van administratie", vertelt Gerco Schep van jeugdzorginstelling Oosterpoort uit Oss. "Al die gemeentebesturen willen ook allemaal wat anders."

Extra geld
Volgens de jeugdzorginstellingen is er meer dan een miljard euro nodig. Daarvan is 450 miljoen euro toe te schrijven aan bezuinigingen die volgens de instellingen onterecht waren.

Omdat gemeenten meer werk hebben aan de jeugdzorg sinds zij ervoor verantwoordelijk zijn, zou er 300 miljoen euro extra voor uitgetrokken moeten worden. Zo'n 200 miljoen euro zou moeten worden gebruikt voor loonsverhogingen en het verlichten van de werkdruk.

'Veel papierwerk'
Woonbegeleider Laura Tijsen van de Eindhovense jeugdzorginstelling Combinatie Jeugdzorg legt uit waarom acties hard nodig zijn. "Ik begeleid jongeren tussen de 17 en 23 jaar oud met zelfstandig wonen. Dan moet ik rapporteren hoe het met ze gaat en daarvoor moet ik veel formulieren invullen en dat kost veel tijd."

Tijsen geeft een treffend voorbeeld. "Als ik een gesprek heb met een cliënt van een uur, dan ben ik daarna soms wel een half uur bezig om dat allemaal te registreren. Dat betekent dat ik de helft van mijn tijd bezig ben met iets wat niet direct contact met mijn cliënten is."

'Vijf voor twaalf'
Ook woonbegeleider Tijsen luidt de noodklok. "Het is vijf voor twaalf. Veel collega's vallen om en verlaten de sector. Sommige jeugdzorginstellingen in het land kunnen zelf niet meer draaien omdat ze te weinig mensen hebben. Je kan wel zeggen dat het water ons aan de lippen staat. Daar lijden onze kinderen onder."