De kinderen van Sluijters

Andere werken verdwenen jarenlang in museumdepots. De tentoonstelling stelt de vraag: waren deze kleurrijke en intieme portretten vooral commercieel ‘broodwerk’? Of zijn ze ook artistiek interessant en getuigen ze van Sluijters' eigenzinnige invulling van het kunstenaarschap?

Sluijters schilderde zijn hele leven kinderen. Zijn eigen vier kinderen Louise, Jan, Robert en Elisa legde hij steeds opnieuw vast, van baby tot puber. Daarnaast portretteerde hij in opdracht kinderen uit families door heel Nederland. In zijn eigen tijd werden die werken gewaardeerd. Na de Tweede Wereldoorlog veranderde dat. Als tegenreactie op de voorkeur voor realisme tijdens de Duitse bezetting verschoof de waardering in de kunstwereld steeds meer naar abstractie en experiment. De waardering voor Sluijters’ kinderportretten ebde daardoor langzaam weg.

De kinderen van Sluijters biedt de mogelijkheid om met de blik van nu opnieuw naar de kinderportretten te kijken. Wat zegt onze veranderde waardering voor deze werken over de manier waarop we vandaag naar zijn kunst kijken?