Geen stenen gegooid in Bredase Romeo Castelluci
Een verrassing misschien voor de Pius-X broederschap. In de voorstelling van Romeo Castellucci die dinsdagavond in het Bredase Chassé Theater werd gespeeld, gooien kinderen geen stenen naar het gezicht van Christus. En juist dat onderdeel van de voorstelling was voor de zeer orthodoxe katholieke organisatie aanleiding om tegen de voorstelling te protesteren.
Theaters kunnen als ze de voorstelling 'On the concept of the face, regarding the Son of God' boeken, kiezen uit twee versies. De programmeur van het Chassé koos voor de versies zonder stenen, omdat ze die beter vond.
Stil op straat
In Antwerpen en Parijs leidde de voorstelling tot protesten bij de theaters. In Breda bleef het stil op straat. De Pius-X broederschap, die ook een vestiging in Gerwen heeft, beperkte zich tot een persverklaring afgelopen weekeinde.
Als de broederschap deze versie van de voorstelling had gezien, hadden ze hun protest waarschijnlijk niet ingetrokken. Ook aan het eind van deze voorstelling moet het gezicht van Christus het ontgelden. Van het Italiaanse Christusportret dat tijdens het hele stuk op het achterdoek wordt geprojecteerd blijft niets over. Maar dan is er wel al heel veel gebeurd.
Lading poep
Twee acteurs spelen in deze voorstelling een vader en een zoon. De vader kan zijn ontlasting niet meer beheersen en de zoon verschoont hem. Telkens als de vader schoon en netjes is, komt er een nieuwe lading poep totdat het een soort natuurverschijnsel wordt.
Alles speelt zich af in het tempo waarin dit soort dingen gebeuren. Het verwisselen van een luier duurt zolang het duurt om een luier te verschonen. De liefde van de zoon uit zich in de manier waarop hij voor zijn vader zorgt.
Liefde
De frustratie van het telkens opnieuw moeten beginnen met iets waar we liever niet aan denken, is onontkoombaar en wordt nog eens versterkt door de manier waarop de poepvlekken zich langzaam maar zeker meester maken van de hele ruimte.
Ik zag het als een teken van grote liefde dat uiteindelijk niet de vader het slachtoffer wordt van de opgehoopte frustraties.