'Watersnoodramp was voor Nieuw-Vossemeer een keerpunt'
Vijftig inwoners verloor Nieuw-Vossemeer tijdens die fatale rampnacht op 1 februari 1953. Ook Jan Bosters raakte dierbaren kwijt. Zelf kon hij ontkomen, samen met zijn vader, moeder, broers en zussen.
Jan Bosters raakte nooit getraumatiseerd door de ramp, maar hij draagt hem wel bij zich. "Een maat van me was nog jonger, die was 3. Die moest over de daken vluchten. Hij heeft het nu nog zwaar als het stormt."
Bosters groeide op in Nieuw-Vossemeer en was 4 jaar oud tijdens de ramp. Het meest westelijk gelegen dorp van Brabant, lag toen en eigenlijk nog steeds afgelegen. Na de ramp kon je er een tijdlang alleen met de boot komen. Nieuw-Vossemeer, ruim 200 jaar geleden nog een Zeeuwse gemeente, had ongeveer 1600 inwoners van wie er veel verspreid rond het dorp woonden in de uitgestrekte polder. In vaak krakkemikkige huisjes zoals aan de Pelsendijk. Daar vielen veel slachtoffers.
MuseumIn het dorp is er een permanente tentoonstelling over de watersnoodramp ingericht. Die bevindt zich in het A.M. de Jong-museum. Er zijn vooral veel krantenberichten van toen. Maar ook foto's, persoonlijke documenten en een grote luchtfoto van kort na de ramp. Daarop lijkt Nieuw-Vossemeer en klein eilandje in een grote zee. Voor het museum staat een indrukwekkende meetlat die het waterpeil van toen aangeeft.
Wat voor mensen de Tweede Wereldoorlog is, dat is hier de watersnood: een breuklijn in de geschiedenis. Het opvallende is dat het polderdorp -tegenwoordig gemeente Steenbergen- na de ramp een bloeiperiode meemaakte.