Hemelvuur van Gerrie Abels: een mooie kleine voorstellling over grote vragen
Dood gaan we allemaal, het is een van de weinige zekerheden in het leven. Maar dat betekent niet dat we de dood begrijpen of dat we meteen weten hoe we om moeten gaan met mensen die op het punt staan te overlijden. Met Hemelvuur heeft theatermaakster Gerrie Abels over die twijfels een voorstelling gemaakt. Het is een solo die ze zelf speelt op een tekst van schrijver Peer Wittenbols.
Gerrie Abels opereert vanuit Griendtsveen op de grens van Limburg en Brabant. Meestal speelt ze in Limburg maar Hemelvuur is ook in Brabant te zien. Gerrie speelt het stuk vrijdag en zaterdag in Carte Blanche in Eindhoven.
Fien Wie naar Hemelvuur gaat kijken ontmoet Fien, een 67-jarige vrouw die weet dat ze niet lang meer heeft. Borstkanker! Ze zit op een stoel en vertelt over haar leven. Tegelijkertijd maak je mee hoe ze brieven schrijft om de laatste praktische zaken te regelen. De Avro, de Nuon, de overburen, ze kunnen allemaal nog rekenen op een paar vriendelijke woorden van Fien.
Het waren haar eigen ervaringen die Gerrie tot deze voorstelling brachten. Haar eigen twijfels in het contact met familieleden en vrienden die het eind van hun leven hadden bereikt. "Ga je er elke dag langs of juist niet? Wat kan je allemaal nog vragen? Neem je elke dag bloemen mee?"
Geen antwoordFien geeft geen duidelijke antwoorden op de vragen. Beurtelings is ze scherp en vriendelijk over de mensen met wie ze nog te maken heeft. "Je kan het ook nooit allemaal goed doen", zegt Gerrie. Op sommige vragen is er geen antwoord".
Ze speelt de voorstelling vaak voor vakmensen, artsen, verpleegkundigen en anderen die regelmatig te maken hebben met de dood. Maar dat betekent zeker niet dat Hemelvuur alleen voor zulke 'beroeps' interessant is. Hemelvuur is geen opleidingstheater; 't is een mooie voorstelling over een reeks vragen waar de mensheid al eeuwen mee bezig is en waar we nooit het definitieve antwoord op zullen vinden.