Stuifmail 19 mei: hoornaar, een witte klaverzuring en een gedicht
Boswachter Frans Kapteijns heeft in Lekker Geen Wekker zondag in zijn rubriek 'Stuifmail' onder andere aandacht besteed aan een hoornaar en een bijzonder gedicht. Hieronder geeft hij toelichting bij de foto's.
Hoornaar"Op de foto zie je een dode hoornaar, de grootste wesp die wij in Nederland in kennen. Een werkster wordt gemiddeld drie centimeter lang, maar koninginnen kunnen met zo'n vier centimeter beduidend groter zijn. De hoornaar valt natuurlijk op door zijn grootte, maar ook door zijn roodbruine koppen en borststukken."
"Hoornaars zijn niet agressief, zeker niet voor de mens. Ze eten vooral insecten, zoals bijen, libellen en ook wespen. Soms zie je ze op berkenbomen zitten en likken ze daar het uittredende berkensap op. Vaak hebben ze dan zelf de bast open geknaagd."
Witte klaverzuring"Een mooi, klein plantje met witte ploemen dat de naam witte klaverzuring draagt. Deze plant kom je vooral tegen in de bossen en onder de heggen, op vochtige plaatsen. De bladeren doen denken aan de bladeren van klavers, maar ze zijn bleker groen van kleur. Bij fel zonlicht gaan de blaadjes hangen om vocht vast te houden."
"De wetenschappelijke naam is Oxalis acetosella, en hierin is Oxalis afgeleid van het Griekse oxys = zuur en betekent acetosella in het Latijn = naar azijn smakend. Dit betekent dat de plant oxaalzuur heeft. Door het zuur krijgen de planten een bittere en zure smaak. Toch gebruikt men de blaadjes in salades en soep, maar de blaadjes niet te veel gebruiken! De Indianen in Noord-Amerika gaven hun paarden klaverzuring, zodat ze harder zouden gaan draven."
Een draaihals"De heer en mevrouw Miltenburg hadden al eerder de draaihals waargenomen in de buurt van het natuurgebied Huis ter Heide, sterker nog: hij was bij hen in de tuin aangetroffen. De bijgaande foto is het bewijs. Prachtige ontdekking!"
"De draaihals behoort tot een onderfamilie van de spechten en heeft net als de andere spechten een lange kleverige tong. Het is een erg schuwe vogel met een perfecte schutkleur. Draaihalzen hebben een verenpak van bruine, zwarte en grijzige strepen en het geheel lijkt wat op boomschors. Heel bijzonder is dat ze hun hals slangachtig kunnen strekken, maar het meest bijzondere is dat ze hun kop 180 graden kunnen laten draaien en dan ook nog in elke richting. Vandaar terecht de naam Draaihals!"
Gedicht van Katja GebbinkHij leerde me de bloemenDe bloemen langs de wegenHij speelde deuren openEn heeft gelijk gekregenHij bracht rust in m'n woordenStreek glanzende kansenHij bleef staan in mijn stormenEn liet mijn lach weer dansenHij verbrijzelde m'n verdrietEn smeedde hartstocht van het puinHij bleef staan in mijn stormenEn zaaide zon in m'n tuin