Kunst in het Groene Woud: loungen aan de rand van een varkenspoel
Het tafereel doet denken aan een folder over een tropisch strand. Twee stoelen onder een afdakje. Alleen kijken deze stoelen niet uit over een azuurblauwe zee maar over de modderpoel van een biologische varkensboerderij in Esch. Wie gaat zitten, heeft een prachtig uitzicht op een tiental varkens dat druk is met niets doen.
De twee bidstoeltjes zijn vorige week geplaatst door kunstenaars die her en der in Het Groene Woud bezig zijn geweest met land-art: landschapskunst! Ze vonden de modderpoel een waar varkensparadijs en hingen daarom ook nog een grote rode appel aan de kale boom waar de varkens met hun rug tegen aan kunnen schurken. Een zondeval in dit varkensparadijs lijkt onwaarschijnlijk, daarvoor hangt de appel te hoog en bovendien liggen er hier alleen maar zeugen.
ToekomstHet Groene Woud, het mooie gebied tussen Eindhoven, Den Bosch en Tilburg is al jaren bezig met de toekomst. Hoe kan het gebied economisch aantrekkelijk blijven zonder dat het fraaie landschap wordt aangetast? Helmer Wieringa van 'Het Groene Woud' gaat even op een van de bidstoeltjes zitten terwijl hij er over praat. Voor Helmer zijn kunstenaars belangrijk bij de gesprekken in het Groene Woud. "Zij kunnen ons op de schoonheid van het gebied wijzen maar ze kunnen ook irriteren, schuren... het hoort er allemaal bij".
Inmiddels kent Het Groene Woud dan ook een groot aantal Landart-kunstwerken; soms zijn ze tijdelijk, soms staan ze er jaren.
VelderMaud van den Beuken en Teun Welten bouwden vorige week in twee dagen een kunstwerk op een grote grasvlakte bij landgoed Velder in Liempde. Tussen acht grote eikenbomen hingen ze een enorm platform van honderden eiken planken die door kabels bij elkaar worden gehouden.
Met een venijnig genoegen hingen de twee kunstenaars hun werk precies op ooghoogte, wat het uiterst moeilijk maakt om er greep op te krijgen. In eerste instantie ziet de toeschouwer niets anders dan een donkere streep. Wie op z'n tenen gaat staan, krijgt nét zicht op de bovenkant; de onderkant is makkelijker te zien, tenminste voor wie bereid is door de knieën te gaan en onder de kunstwerk te kruipen. Dan worden alle verschillende patronen zichtbaar waarin de planken zijn opgehangen.
LichtHet werk van Maud en Teun zou in een museum al gauw een hele zaal vullen. Hier op de grote vlakte van Velder ziet het er heel anders uit: lichter, minder nadrukkelijk. Het landschap en het kunstwerk spelen op elkaar in en veranderen elkaar.