'Alsof het voorbij is' Een mooie voorstelling van Matzer over wat we liever vergeten
Iedereen herkent het. Je vertelt over een gebeurtenis uit het verleden en anderen, die er ook bij waren, komen met een totaal ander verhaal. Andere plaats, andere mensen, een compleet ander voorval, de herinneringen over dezelfde gebeurtenis lopen zó uiteen dat ze eigenlijk niet verenigbaar zijn.
Het geheugen is een lastig ding. Geen ordelijke opbergplaats van keurig gerangschikte feitjes maar het door onszelf geschreven boek van ons eigen leven waarin gebeurtenissen worden weggelaten, of in ieder geval aangepast aan de grote lijn die we voor ogen hebben.
WaardigheidAan dat eigen verhaal ontlenen we onze waardigheid. Het is ons wapen waarmee we de eeuwigheid tegemoet treden. Zó heb ik m'n leven geleefd en zó was het de moeite waard.
Het is dat verhaal - de goedgekeurde versie van zijn leven - dat hoofdpersoon Tony Webster ons begint te vertellen in 'Alsof het voorbij is' van de Bossche theatermaakster Madeleine Matzer. Haar voorstelling die zaterdagavond in première ging, is een bewerking van het gelijknamige boek van de Britse schrijver Julian Barnes.
DrijfzandHet verhaal dat Webster tijdens de voorstelling vertelt, blijkt omstreden. Er duiken brieven op, foto's en verhalen van anderen die hem dwingen anders tegen zijn leven aan te kijken. Tegen het eind van zijn leven blijkt veel wat er aan voorafging, gebouwd op drijfzand.
Webster, gespeeld door Marijn Klaver, trekt het publiek heel rustig en beheerst de voorstelling in. Er is nog niets verontrustend aan de hand als Klaver en Lidewij Mahler (die alle andere rollen speelt) de eerste jaren van Websters leven neerzetten. De kijker heeft de tijd om zich te identificeren met leuke, jonge mensen die hun leven opbouwen. Knap want des te harder komt later de klap.
Mooi'Alsof het voorbij is' is een mooie theaterbelevenis. En dat mooi is ook letterlijk bedoeld. Het decor van vormgever Maarten Baas - waar soms met schimmen de vaagheid ven herinneringen wordt onderstreept - is verzorgd tot in de puntjes; het past zo precies bij wat er gebeurt dat je het decor de derde acteur op het podium kan noemen.
Regisseur Madeleine Matzer heeft, zo blijkt maar weer, een goede neus voor het vinden van boeken waar ze met een voorstelling iets extra's aan toe kan voegen.
LachenKan het beter? Misschien. Bij de première - met het welwillende premièrepubliek - werd veel gelachen, dat stoorde soms. Webster vertelt grappen maar het is vaak humor waar hij zich achter verschuilt. Met wat minder spelen op de lach kan 'Alsof het voorbij is' nog wat verontrustender worden.
In december en januari staat de voorstelling op een groot aantal plaatsen in het land. Let op: twee maanden zijn zo voorbij en deze is echt de moeite waard.