Kunststudenten Scienceart brengen oude CHV-fabriek Veghel nog één keer tot leven
Veekoeken maakten ze er. Een lekkernij voor koeien máár uiteindelijk niet winstgevend voor de CHV. In 1972 werd de toen vijftien jaar oude fabriek aan de Veghelse Noordkade gesloten. En sindsdien staan de machines er stil en verlaten.
Tien studenten van de Artscience opleiding in Den Haag zijn de afgelopen maand in de fabriek bezig geweest. Vrijdagavond mag iedereen komen kijken naar hun eenmalige voorstelling. Met geluid en beeld proberen ze de stilgevallen fabriek nog één keer tot leven te wekken.
Spannend uitzichtDe apparatuur die van allerlei ingediënten veekoeken perste, werkte van boven naar beneden. Wie op de begane grond staat, ziet tien verdiepingen boven zich uit torenen. Het is een verwarrend maar op een of andere manier ook spannend boeiend uitzicht van leidingen, trapleuningen en uitgerangeerde bedieningspanelen.
Henk van Wanrooij, een stevige Brabander, werkte hier als onderhoudsmonteur toen de fabriek nog draaide. Hij heeft de studenten verteld wat er hier allemaal gebeurde en lijkt er nog steeds met een zeker verlangen over te praten. De geur van melasse, een bijproduct van suiker, die zich mengde met die van graan. Het lawaai van de machines waar je 'eigenlijk' gehoorbescherming voor moest dragen... Met een knip van zijn vingers roept hij het verleden weer op.
AcademyDe veekoekenfabriek blijft behouden. Het is een van de gebouwen op het oude CHV-complex waar ze in Veghel een nieuwe bestemming voor hebben bedacht. Een deel gaat verder als kunst- en cultuurcluster maar er komen ook bedrijven, een restaurant en een Jumbo-supermarkt. Waar nu nog de Artscience studenten bezig zijn, komt waarschijnlijk de Jumbo-academy waar het supermarktconcern personeel gaat opleiden.
De tien studenten gaan vrijdagavond proberen de oude fabriek weer tot leven te brengen. Ze hebben beelden gemaakt en geluiden opgenomen. Er is gewerkt met graan dat door buizen ruist en met schaduwen op de muren die naar de schaduwen van het verleden wijzen. Het plan is om geluid te maken dat de bezoekers niet alleen horen maar dat ze ook in hun buik voelen trillen.De laatste schreeuw van een fabriek.