Stuifmail zondag 16 maart: koppen van twee ooievaren, groepje groene kikkers en een berkenzwam
Iedere week beantwoordt boswachter Frans Kapteijns in het radioprogramma van Willem-Jan Joachems vragen van luisteraars over opvallende zaken in de natuur. In Stuifmail van deze week koppen van twee ooievaren, een groepje groene kikkers, een berkenzwam op z'n kop en een gedicht.
Koppen van twee ooievaren (Foto: Ellen Rijken)Op de foto van Ellen Rijken twee verliefde ooievaars. En Joop van Riet heeft daar meteen wat vragen over. Vraagje: is de rode kleuring (bef) onder de bek iets speciaals? Voor de paartijd? Is daar een verschil tussen man en vrouw te zien?
De verkleuring bij ooievaren heeft inderdaad met de paartijd te maken. En net zoals aan de rest van de ooievaren kan je nauwelijks verschil zien tussen man en vrouw. In principe is het mannetjes iets groter dan het vrouwtje en heeft het mannetje een langere en massievere snavel.
Groepje groene kikkers (Foto: Familie De Nijs)Op de foto zitten heel veel kikkers bij elkaar. De eerste vraag van familie de Nijs is waar komen ze vandaan en de tweede is; keren ze terug naar hun geboortegrond? Op de eerste kan ik meteen ja antwoorden. Kikkers, eigenlijk amfibieën, keren altijd terug naar hun voortplantingsplas.
De vraag waar komen ze vandaan, is wat lastig te beantwoorden. Daarnaast geeft de familie ook aan dat ze er al jaren zitten. Het kan dat ze altijd al daar gezeten hebben, zelfs voor woningbouw en dus zijn ze blijven zitten.
Berkenzwam op z'n kop (Foto: Casper Vermeer)Op de foto een berkenzwam, maar eentje die wel op z'n kop ligt. Je kijkt namelijk zo tegen de buisjes aan. Berkenzwammen zijn zwammen, die vooral op dood berkenhout leven.
Deze zwammen groeien soms ook op levend hout en deze boom is dan ten dode opgeschreven. In het verleden werden berkenzwammen geoogst door de mensen, want waren nuttig als vloeikussen of om scheermessen te slijpen.
Gedicht van Merel Morre, stadsdichter van Eindhoven:mogen kijken naar nuhad ik zeven jaar geleden maar heel evenmogen kijken naar vandaagdan zag ik een jochieop de fiets in de schemermet trappende beentjesdie steeds weer vooruithad ik zeven jaar geleden maar heel evenmogen kijken naar vandaagdan schakelde ik vlugvan z'n twee naar z'n drieen croste met hemde wereld in kleur