Steeds vaker geven ziekenhuizen lachgas aan kinderen
Het Máxima Medisch Centrum (MMC) liep voorop in Brabant als het gaat om lachgas als alternatieve pijnstilling bij kinderen. Omdat kinderen vaak bang zijn voor ziekenhuizen kunnen ze heftig reageren. Eerder konden ze dan kinderen alleen pijnstilling geven met een infuus op een operatiekamer. Het lachgas is een veel laagdrempeliger middel waardoor het 'even doorbijten' tot het verleden behoort. Steeds meer ziekenhuizen volgen deze methode.
De methode werd in Maastricht ontwikkeld en Máxima Medisch Centrum is de eerste in Brabant die het gebruikt. Kinderen krijgen via een mondkapje lachgas en worden door een gespecialiseerde verpleegkundige op hun gemak gesteld. "We noemen het de droommachine", zegt kindersedationist Frank van Ooyen.
"Kinderen zoeken van tevoren een droom uit en gaan dan samen met de verpleegkundige op een 'droomreis' terwijl de arts of andere verpleegkundige de medische behandeling doen."
VlindertjeBij het MMC hebben ze er nu een jaar ervaring mee en de reacties zijn positief. Een van de eerste patiëntjes was een meisje van 4. "Dat was heel mooi", zegt Van Ooyen. "Ze voelde zich echt een vlindertje. Ze keek rond alsof ze door de kamer rondfladderde van bloem naar bloem. Ik moest het infuus prikken en daar heeft ze helemaal niks van gemerkt."
Naast het Maxima Medisch Centrum gebruiken ook het Maasziekenhuis Pantein en het Amphia Ziekenhuis inmiddels lachgas bij kinderen. Vier andere ziekenhuizen in de provincie zijn van plan het in de toekomst te gaan doen. Het Catharina Ziekenhuis kiest voor andere methodes.
Het MMC is voorloper en wil andere Brabantse ziekenhuizen helpen de methode in te voeren. "Dit is best een dure methode om in te voeren in eerste instantie", meent kinderarts Thilo Mohns. "Het vraagt veel training en organisatie. Wij hebben nu die voorbeeldrol opgepakt en we willen andere ziekenhuizen helpen bijvoorbeeld bij scholing."
SupermanLuc van den Borst (8) is een van de kinderen die de lachgasbehandeling krijgt. Hij is nierpatiënt en moet iedere zes weken een sonde laten verwisselen. Dat betekende eerder altijd 'even doorbijten', maar dat hoeft nu niet meer. "Ik droom nu lekker over Superman of Spiderman."
Van het wisselen van de sonde voelt hij niks meer. Als hij gaat liggen op het ziekenhuisbed leidt de verpleegkundige hem door zijn droom. "Daar gaan we Luc: we gaan vliegen. Door het dak, voel je het?" "Ja", knikt Luc dromerig.