Brabantse songfestivalfans in Tel Aviv krijgen nog steeds kippenvel van 'Arcade'

TEL AVIV - Patrick Huisman, Michael Nagelkerke en Joost Hermus beleven de dagen van hun leven. Als diehard songfestivalfans zijn ze zaterdagavond in de zaal waar Duncan Laurence in de finale van het songfestival optreedt. Het kost een paar centen om het van dichtbij mee te maken, maar dat hebben de Brabanders er graag voor over. ''Ik zou het mezelf nooit vergeven als we na 44 jaar weer eens winnen en ik ben er niet bij'', zo geeft Patrick Huisman uit Den Bosch het gevoel van de drie weer.

Natuurlijk hebben ze alledrie de halve finale van donderdag gekeken. Patrick op een groot scherm in de stad. Joost en Michael stonden in de zaal en zagen Duncan van dichtbij. Joost uit Breda was geroerd door het optreden van Duncan Laurence. ''Toen ik de uitvoering zag kreeg ik kippenvel. Zoals ik steeds kippenvel krijg bij dit nummer.''

Breekbaar
Tijdens het optreden van Duncan knepen Michael en Patrick 'em een beetje. ''Het kan heel makkelijk fout gaan bij zo’n breekbaar liedje'', legt Michael uit Eindhoven uit. Een noot verkeerd inzetten, een noot niet halen, het kan allemaal gebeuren."

''Ik geloof dat ik duizend doden ben gestorven'', bekent Patrick. ''Ik was bang dat hij iets verkeerd zou doen. Je zag bij Rusland hoe het fout kan gaan. Die ging dus echt een paar keer de mist in met zijn stem."

Astronomisch bedrag
Dat gebeurde Duncan niet. Hij zong feilloos. Nog twee keer moet hij dat doen. In de juryshow van vrijdagavond en zaterdagavond in de finale. Alle drie de Brabanders zijn er dan bij. Joost en Michael staan dicht bij het podium, Patrick heeft een plek op de tribune. Hij besloot op het laatste moment toch naar Tel Aviv te gaan.

De pakketten om in de zaal te zitten bij de drie liveshows vond hij te gortig. Tussen de 800 en 1000 euro moest je daarvoor neertellen. ''Een astronomisch bedrag.'' Maar toen werd het nummer bekend… ''Toen zag ik hoe hoog we stonden in de polls en toen dacht ik: als ik nou een goedkope vlucht kan vinden.'' Die vond hij. Patrick betaalde 421 euro voor een kaartje voor de finale.

Michael en Joost moesten even slikken toen ze de prijzen zagen maar betaalden de 1000 euro toch. Daardoor hebben ze de beste plaatsen in de zaal, dicht bij het podium. Joost: ''We staan bij de catwalk. Je staat daar met allemaal landen door elkaar. Een hele mooie plek.'' En die 1000 euro… ''Ik heb het en je kunt het maar één keer uitgeven. Ik vind het 't wel waard omdat je een heel mooie vakantie combineert met heel leuke, enthousiaste mensen. Dit is wel heel mooi om bij te zijn.''

Hard werken
Voor Michael en Joost is het echt een vakantie. Ze zijn naar Jeruzalem en de Dode zee geweest en liggen aan het strand. Cruciaal om te doen, dat laatste, vindt Patrick. ''Op het strand liggen en bijkomen is heel belangrijk. Want het is als songfestivalfan echt heel hard werken! Je moet fris zijn bij de shows. Je moet fris zijn bij de feestjes. Die duren weleens ietsjes langer dan je gepland had en er vloeit ook nog weleens wat alcohol. Het is een hard bestaan maar we doen ons best'', zegt hij lachend. ''Het is hier alleen maar Eurovisie en dat is gaaf!''

En dan dé vraag: gaan we winnen? Joost en Michael zeggen volmondig 'ja'. Dat trekt Patrick definitief over de streep. Eigenlijk zette hij zijn geld op Zweden. ''We moeten er maar eens met z’n allen achter gaan staan. En we gaan het gewoon doen!'' Nu maar hopen dat de goede 'vibes' van deze Brabantse fans Duncan Laurence aan de overwinning helpen.