Ad zou kinderen rondleiden langs oorlogsgraven, maar moet ze nu op afstand houden

MIERLO - Ad Hermens was vrijdagochtend al vroeg op de oorlogsbegraafplaats in Mierlo. Hij was klaar om, zoals andere jaren, een groep basisscholieren te ontvangen en te vertellen over de bevrijding. De kinderen zouden een rondleiding krijgen vlak langs de graven op het Britse en Schotse ereveld. Maar het liep even anders. "Normaal is er alleen een klasje, maar nu zag ik ineens veel volk en fotografen. Dit heb ik nog nooit gezien."

Hermens treft vrijdag een compleet bekladde begraafplaats aan. Naast een groot hakenkruis in de kapel, staan er warrige teksten over MH 17 en 9/11. Met zwarte inkt aangebracht door iemand die zelf ook warrig is? Het antwoord komt wellicht later, als de politie het onderzoek heeft afgerond dat direct is opgestart.

Bekijk in de video hoe Ad met de schoolkinderen vanaf afstand toekijkt.

Maar wie het ook deed en wat het motief ook was, de pijn is groot. Aanvankelijk lijkt de geplande schoolexcursie afzeggen voor Ad Hermens de enige optie. Maar na overleg zijn de kinderen later in de ochtend toch naar de Geldropseweg gekomen. Ze mogen niet te dicht bij de graven. Want bij een bekladde grafzerk een verhaal vertellen over een soldaat die sneuvelde voor onze vrijheid, dat kan en wil Hermens niet. "Dit is verschrikkelijk."

Helaas is het niet de eerste keer dat hij de gevolgen van grafschennis op de door hem zo geliefde plek moet aanschouwen."Er zijn weleens graven omgetrapt, op de eerste rijen. dat was ook vlak voor de herdenking. Maar dit is eigenlijk veel erger. En dan dat hakenkruis erbij, ik krijg er de rillingen van."

'Soldaten zien voorbij marcheren"
Hermens maakte de oorlog nog mee. Als 12-jarig jongetje zat hij in de schuilkelder, zag hij om zich heen bommen en granaten ontploffen. Keek hij op naar de bevrijders én zag hij Duitse soldaten. "Ik heb ze zien voorbij marcheren met die hakenkruizen op hun uniform. Die vandalen weten echt niet wat ze doen. Dit kun je die gesneuvelde jongens die hier liggen niet aandoen. Die hebben ons bevrijd. Dit is een plek om te herdenken, maar niet dit."

Als de ergste woede gezakt is, borrelen de verhalen uit de laatste fase van de Tweede Wereldoorlog als vanzelf weer naar boven. "Ik heb de veldgraven nog gezien. Veel van de bevrijders hebben eerst langs de weg of in bosjes begraven gelegen. Ze zijn hier samen gebracht, omdat dit een rustige plek was."

'Idioot'
Dan komen de schoolkinderen, een groep 8 uit Mierlo-Hout, alsnog in legervoertuigen aan bij de begraafplaats. Ze ontmoeten Ad buiten de hekken. Dichter bij de graven komen ze deze vrijdag niet.

Ze zijn vele decennia jonger dan Ad. De bevrijders én de Duitsers kennen ze uit geschiedenisboeken. Maar ook zij zijn verontwaardigd. "Ik vind het niet kunnen. Die mensen hebben ons geholpen en dan wordt het zo verpest." Een ander kind: "Ik vraag me af waarom ze dit hebben gedaan. Hier liggen mensen begraven. Het is niet leuk om het hier te doen." En weer een andere scholier: "En dan gaan ze onze dag verpesten, dat wij hier niet meer binnen mogen." En kort maar krachtig: "Het is idioot, gestoord."