'Staldeuren vlogen open en alles was mistig van het stof', bom sloeg in na bevrijding Etten-Leur

22 februari om 09:00
Een lanceerplaats voor V1's (foto: Raoul Cartens)
Een lanceerplaats voor V1's (foto: Raoul Cartens)
'Onze Lieve Vrouwke, gift 'm nog een douwke'. Het is een schietgebedje dat in West-Brabant na de bevrijding maar al te vaak werd uitgesproken. Want vanuit het nog steeds bezette Zuid-Holland en Gelderland schoten de Duitsers duizenden vliegende bommen af op de haven van Antwerpen. Maar veel van deze V1's haalden hun doel niet en stortten onderweg neer. Zo ook op woensdagochtend 23 februari 1945 op 'de Korte Leur', wat nu de Korte Brugstraat heet, in Etten-Leur.
Profielfoto van Raoul Cartens
Geschreven door

Zondag is het precies 75 jaar geleden, maar Jan Prins kan het zich nog goed herinneren. Hij stond als 15-jarig manneke een fiets te repareren in de hal van de boerderij. "De grote staldeuren vlogen door de klap 'meej gang' open en het was hier ineens mistig van alle stof."

Doden en gewonden
De enorme klap kwam van een V1 die zo'n 200 meter van de boerderij neerstortte. De vliegende bom raakte op weg naar Antwerpen de zijgevel van de hervormde kerk aan de Lange Brugstraat in Leur en sloeg een stukje verderop in op de werkplaats van de familie Aarts. Bij de ontploffing vielen vier doden en 37 gewonden. Meer dan twintig gezinnen raakten dakloos.

De bom die viel in Etten-Leur is daar nog niet vergeten, blijkt in onderstaande video.

Wachten op privacy instellingen...

De ramp dreigt verloren te gaan in de geschiedenis. Maar vijf jaar geleden schreef Jos Buijs er namens de heemkundekring Jan uten Houte een boekje over. Want vooral veel oude bewoners van de Korte Leur wilden er graag hun verhaal over kwijt. Zoals de moeder van Kees van den Broek, die bij de explosie haar broer en zus verloor. "Mijn moeder had echt een trauma, waar nooit aandacht aan werd besteed. Aan Jos Buijs heeft ze eindelijk haar verhaal kunnen vertellen. Het was echt een plek op haar ziel", zegt Van den Broek.

Bevrijding
Hoewel de bevrijding in de nazomer van 1944 al uitbundig was gevierd, maakten de inslaande V1's op veel plaatsen in Brabant duidelijk dat de oorlog nog niet voorbij was. "Dat was het tegenstrijdige. De mensen rekenden daar niet meer op", licht Jos Buijs toe. Dus tot aan de capitulatie van de Duitsers werd Maria met het speciale schietgebedje nog regelmatig om bescherming gevraagd.

Wachten op privacy instellingen...