Ongeneeslijk zieke Helma loopt pelgrimstocht in reservetijd van haar leven
De ongeneeslijk zieke Helma Verhoeven-Jacobs uit Cuijk loopt samen met haar man Eddy en hond Tjarro de Brabantse Camino-route. Dat is een pelgrimstocht waarbij de wandelaars 13 dagen lang 300 kilometer door het Brabantse land stappen. Voor Verhoeven en haar man een moment van bezinning, rust, lachen en keihard huilen. “Het is alsof ik letterlijk lichter bij de kapelletjes wegloop.”
“Elke ochtend moet mijn man me weer in elkaar zetten”, zegt Verhoeven met wat ironie in haar stem. Ze zegt het met humor, maar grappig is het niet. Door twee bindweefselziektes wordt ze iedere morgen wakker met alle gewrichten uit de kom. Knieën, heupen, handen en schouders. “Maar als mijn heupen er eenmaal weer in zitten, kan ik grote stappen zetten”, zegt ze.
Dat is echt zo. Het stel loopt gemiddeld zes kilometer per uur. Helma kán zelfs zeven halen, maar dan houdt man Eddy het niet meer bij. Ze zoeken naar kapelletjes, praten, zwijgen en branden kaarsjes.
“Ik zit in de reservetijd van mijn leven.”
Het idee ontstaat als Helma's vader, die op 85-jarige leeftijd een bloedvergiftiging overleeft, weer gezond thuiskomt van het ziekenhuis. Door zijn ziekte staat haar eigen verdriet even op pauze. “Hij is 85, maar ik blijf zijn meisje”, zegt ze trots. “Je moet niet aan mijn vader komen.”
Maar ondertussen stapelt het eigen leed zich ook verder op. “Ik zit in de reservetijd van mijn leven”, legt Verhoeven daarover uit. En dat brengt de nodige tranen met zich mee. “Maar dat mag er allemaal zijn.”
“Ik ga niet in een rolstoel zitten en wachten, ik wil echt nog leven.”
Mensen met hetzelfde ziektebeeld als Helma worden gemiddeld namelijk niet ouder dan 50. Ze heeft veel pijn, slikt tientallen pillen per dag en weet dat het elke dag klaar kan zijn. En toch heeft de Cuijkse vorige maand de 58 aangetikt. “Ik ga niet in een rolstoel zitten en wachten. Ik wil echt nog leven. Kwaliteit over kwantiteit.”
Daarom geniet het stel, samen met hond Tjarro, van elke kilometer die ze samen lopen. Qualitytime. Huilend, grappend en stappend hebben ze er inmiddels vijf dagen op zitten. Nog acht te gaan.
