Nog één kopje koffie, dan het ijsbad in: Femke trotseert 0,8 graden
"Het water is nu 0,8 graden. Dat is wel koud hoor. " Al sinds jaar en dag zwemt Femke de Jong in het zwembad achter in haar tuin in Eindhoven. En ook in de winter bikkelt ze door het ijskoude water.
"Het maakt niet uit of het 0,8 graden is of vijf. Het is altijd koud. Als ik uit het water stap, ben ik net een rode kreeft", vertelt de Omroep Brabant-collega. Ze doet het al zo'n kleine tien jaar. "Ik ben ooit begonnen in een ijsklontjesbad. Dat heb ik op een koude februaridag geleerd onder begeleiding van Jerome Wehrens, de Eindhovense iceman. Hij is een leerling van de bekende iceman Wim Hof. "
"Baat het niet, dan schaadt het niet."
"Het leek mij altijd al fascinerend om te doen. Ik las wel eens dat mensen met MS iedere dag in zee gingen en dat ze sinds die tijd stabiel waren qua MS-symptomen. Baat het niet, dan schaadt het niet, dacht ik."
En het lijkt te werken voor Femke, die zelf ook MS heeft. "Ik ben al jaren niet ziek geweest. Ik heb nooit griep of corona gehad. Je weet niet of het daardoor komt, ik slik natuurlijk ook medicijnen maar ik voel me er goed bij. Je zou kunnen denken dat je juist ziek kunt worden van zo'n koud bad, maar dat is dus niet zo. Dus heel slecht kan het niet zijn, lijkt me."
Maar hoe werkt het nou, want je kunt niet in één keer ongetraind het ijskoude water inspringen. "Nee, je moet wel wat moed verzamelen", vertelt Femke. "Ik probeer het één keer in de week te doen. De omstandigheden vandaag waren zoals het bedoeld is. Als ik nu niet het water in zou gaan, ben ik echt een nep-koude therapie-mens."
"Nog één kopje koffie, dan ga ik erin. Echt."
Maar het is vast veel lekkerder om in de zomer in het water te springen. "Dat is inderdaad veel relaxter, maar ik doe dit wel heel bewust. Als het buiten lekker warm is, spring je er zo in. Ik neem in de winter een lange aanloop in de ochtend, met veel kopjes koffie (nog één kopje, dan ga ik. Echt). Verder train ik iedere dag door 's ochtends koud af te douchen."
De eerste test is op blote voeten naar het zwembad lopen als de slippers in de sneeuw wegzakken. Dan is er geen weg meer terug, want die terugweg is dan nog ellendiger.
Voordat Femke het water in plonst, doet ze iets met haar ademhaling. "Je blaast je lijf op met zuurstof en dan ga je het water in. Het is de kunst om niet te gaan bibberen of snel en oppervlakkig adem te halen."
"Terwijl je inwendig schreeuwt om eruit te springen, blijf ik juist heel rustig en adem heel bewust in en uit." Het gevoel dat je zo snel mogelijk weer dat water uit wilt, schijnt ongeveer een minuut te duren, vertelt Femke. "En dat is het punt waar het om draait. Na die minuut denk je, dit hou ik wel even vol."
"Ik blijf erin tot ik mijn vingers en tenen niet meer zo goed voel."
Femke ligt er niet langer in dan een paar minuten, want je hoeft het niet te overdrijven. "Ongeveer vijf minuten, meestal iets langer, want het is wel een proces om erin te gaan, maar ook om eruit te komen. Ik blijf erin totdat ik mijn vingers en tenen niet meer zo goed voel, dan weet ik dat het tijd is."
Het is niet zo dat er vreselijke dingen gebeuren als je toch langer in het koude water blijft. "Je krijgt het alleen lange tijd niet meer warm. Het duurt dan echt uren en uren", vertelt Femke. "Het stomste dat je kunt doen is naderhand onder de warme douche gaan staan. Dan krijg je het de rest van de dag niet meer warm. Je lichaam is dan niet gewend om zichzelf warm te maken. Je bent warm geworden van het water en als je eronderuit komt, heb je het weer koud."
Hou je nog iets over aan zo'n ijsbad? "De fijne motoriek is even niet aanwezig, dus mascara op je wimpers doen na zo'n koude duik is geen goed idee", weet Femke uit eigen ervaring. Maar daar denkt ze niet aan als ze volgende week weer met een kopje koffie uit het raam met enige aarzeling naar het zwembad kijkt.