Jarenlang zat de Tilburgse Kay van Gerwen (29) niet goed in zijn vel. Hij bezocht de ene psychiater na de ander, tot hij erachter kwam dat hij met het verkeerde geslacht was geboren. Dat inzicht veranderde alles. Zijn tattoo herinnert hem aan de donkere periode vóór zijn transitie en de uitdagingen die hij heeft overwonnen. 

In eerste instantie zou Kay’s tattoo puur praktisch worden. Hij heeft diabetes type 1 en daardoor heeft hij wel eens een epileptische aanval gehad. Wanneer er nog eens zoiets gebeurt, wil Kay met een rode asterisk op zijn huid aan de hulpdiensten laten weten dat hij diabetespatiënt is.

Maar Kay wilde toch iets met een diepere betekenis aan zijn idee toevoegen. Iets dat te maken heeft met een donkere periode in zijn leven.

‘’Mensen zeggen wel eens dat ze ‘ziekenhuis in, ziekenhuis uit’ moeten. Bij mij ging dat zo met psychiaters en psychologen,’’ vertelt Kay over deze periode.

Hij probeerde verschillende behandelingen, maar niks hielp. Ondertussen blowde hij veel, maakte hij ruzie met zijn ouders en sneed hij zichzelf. ‘’Ik was mijn leven aan het vergooien. Ik wist niet meer waarom ik hier moest zijn.’’

Na de zoveelste psycholoog die hem niet kon helpen, ging Kay met de praktijkondersteuner bij zijn huisarts praten. Die kende en vertrouwde hij al, omdat hij er al vaker was geweest om over zijn diabetes te praten. ‘’Hij heeft overal doorheen kunnen prikken. Toen kwam naar boven dat ik het verkeerde geslacht had.’’

Door dit besef viel alles op zijn plek. Het was het begin van een gelukkiger leven voor Kay, maar ook de start van een lang en moeilijk proces.

Kay deelde zelf in 2015 al met de buitenwereld dat hij man is, maar het duurde nog anderhalf jaar voor hij werd doorverwezen naar het ziekenhuis voor transgenderzorg in Amsterdam. "Mijn huisarts was bang dat ik spijt zou krijgen", legt Kay uit.

Zelf was hij zo zeker van zijn zaak, dat hij de tattoo al liet zetten voordat hij zijn doorverwijzing kreeg. Hij wist op dat moment niet dat zijn transitie nog meer problemen met zich mee zou brengen.  

Nadat hij bij het ziekenhuis was aangemeld, moest hij weer anderhalf jaar wachten voordat hij op gesprek mocht komen. "De psychologische keuring ging goed, maar toen ik mijn borsten wilde laten verwijderen begon het gezeik", vertelt hij. De chirurgen in Amsterdam durfde hem niet te opereren. Ze waren bang dat hij door zijn diabetes niet goed zou genezen.

Kay was het hier niet mee eens. Hij had eerder ingrijpende operaties gehad en herstelde altijd goed. Hij ging op zoek naar een ander ziekenhuis dat het wel aandurfde. Na nog drie afwijzingen, werd hij uiteindelijk In het ziekenhuis in Bloemendaal geopereerd.

Hij koos voor een tattoo in Japanse stijl, zijn moeder stelde voor om een lotus te kiezen. "Want de Japanse lotus staat voor mijn oude naam: Kyara." Dit vond hij een mooi idee. "Het gaat echt over mij en mijn verleden. Ondanks dat mensen aan de buitenkant niet kunnen zien dat ik ooit anders was, wil ik het toch bij me dragen."

De tattoo heeft nog meer betekenis voor hem gekregen door alles wat er is gebeurd nadat hij de tatoeage heeft gezet. ‘’Als ik er nu naar kijk, denk ik: wat was dat een rotperiode. Maar als ik dan in de spiegel kijk, denk ik: wat goed dat ik dit heb gedaan.

Kay heeft het verleden grotendeels achter zich kunnen laten en heeft weer vertrouwen in het leven. "Ik zou nu niet meer weten waarom ik er vroeger mee wilde stoppen."

Hier lees je alle verhalen van Mijn tattoo en zijn verhaal.