Meisjes lastiggevallen, doodsbedreigingen en wapenbezit: cel geëist
Het was een ‘vieze meneer met rotte tanden’, een ‘boef’, die in oktober 2022 twee spelende meisjes van zes jaar in Mierlo-Hout onzedelijk zou hebben benaderd. De verdachte is een nu 30-jarige man uit Helmond. Ook zou de man, een jaartje later, gedreigd hebben om in zijn woonplaats een huis en een auto in brand te steken. De officier van justitie sprak van 'een probleemgeval'. Ze eiste donderdag bij de rechtbank in Den Bosch een gevangenisstraf van achttien maanden, waarvan tien voorwaardelijk.
De man, Hüsnü I., verscheen niet op de zitting. Hij had geen geld voor een treinkaartje en daarom deed zijn advocate voor hem het woord. “Doodzonde”, zei de rechter dat om zo’n reden een verdachte niet kan komen opdagen.
Het was op 1 oktober 2022, op het schoolplein aan het Gheynspark in Mierlo-Hout, dat de twee kinderen I. lachgas zagen gebruiken. Ook zou hij opzichtig zijn gaan plassen en zijn geslachtsdeel hebben getoond. Met de vraag of ze eraan wilden likken en of ze hun broekjes omlaag wilden doen. Het duurde niet lang of er ontstond een opstootje in het park, waarbij I. een aantal klappen kreeg en werd vastgehouden voordat de politie arriveerde. Ondertussen zou hij een pistool in een voortuin hebben gegooid.
In augustus 2023 werd hem weer wapenbezit ten laste gelegd. Dat was toen de politie hem wilde oppakken voor het via Snapchat met de dood bedreigen van een man en zijn zoon, met wie hij een akkefietje had. Hij zou onder meer met een AK-74, een automatisch geweer, een rekening hebben willen vereffenen.
Ben jij geïnteresseerd in rechtbankverhalen? Abonneer je dan op onze podcast en mis niks over criminaliteit en rechtszaken in Brabant.
“Het gaat niet goed met hem”, stelde zijn advocaat enigszins eufemistisch vast. Haar cliënt heeft geen inkomen of uitkering en woont tijdelijk bij zijn moeder in Helmond. De advocate weet hoe I. zich uit de nesten kan werken: “Hij moet van zijn drugsverslaving af en wil meewerken aan voorwaarden als die opgelegd worden.” Zelfs als hij hiervoor moet worden opgenomen in een kliniek. Ze bepleitte verder een celstraf die gelijk is aan het voorarrest (75 dagen).
Waarom twijfelde de advocaat aan de bewijslast?
Een andere straf zou ze te zwaar vinden, omdat de behandeling wel erg lang op zich laat wachten. Bovendien kan volgens haar het nodige niet worden bewezen. Ze suggereerde dat de kinderen in hun verklaring wat hadden verzonnen of dat ze waren beïnvloed.
I. had in ieder geval niet in de gaten, beweerde ze, dat ze konden zien dat hij aan het plassen was. Ook wilde haar cliënt hen echt niet vragen om aan zijn geslachtsorgaan te likken. “Dat is nooit mijn bedoeling geweest”, zou hij oprecht verklaard hebben.