Vriendschap bij Dakar Rally: Corné herenigd met Poolse vriend Darek in Son

Wie denkt dat de Dakar Rally alleen draait om snelheid, ronkende motoren en winnaars, ziet maar een deel van het verhaal. Achter de schermen, in het bivak tussen stof, olie en vermoeide gezichten, ontstaan vriendschappen voor het leven. De monteurs Corné van Drunen uit Udenhout en de Pool Darek Rodewald zijn daar het levende bewijs van: "We missen elkaar."

De knuffel is hartelijk en stevig als Corné en Darek elkaar ontmoeten in Saoedi-Arabië. Achttien jaar lang werkten ze samen als monteur bij het Dakar-team van De Rooy in Son. Tot Darek vorig jaar terugging naar Polen.

Wat begon als een werkrelatie groeide uit tot iets veel groters. Ze werden vrienden voor het leven. "Na een paar jaar weet je alles van elkaar",  zegt Corné. "Niet alleen hoe iemand sleutelt, maar ook hoe iemand denkt. En voelt."

Darek kwam vanuit Polen naar Brabant en bleef er bijna twee decennia. Hij werd er onderdeel van het team én het leven. "Ik bleef Pool",  zegt hij lachend, "maar ik werd wel een Brabantse Pool." En zijn collega Corné werd een maatje voor hem. Verschillend van afkomst, maar volledig naar elkaar toegegroeid.

Die vriendschap werd steeds hechter door de Dakar Rally. Wekenlang leef je op elkaars lip, werk je door tot diep in de nacht en los je problemen op die thuis niemand ziet. Als een truck het begeeft op honderden kilometers van de bewoonde wereld, moet je op elkaar kunnen vertrouwen. "Soms hadden we aan een blik genoeg", vertelt Corné. "Dan wist je: we fixen dit samen."

In het bivak lopen ze samen een rondje om de racetruck van het nieuwe Poolse Red White team dat Darek mee helpt opzetten. Technische informatie wordt uitgewisseld. Alsof ze weer collega's zijn, want ze begrijpen ze elkaar al met een half woord. "Het voelt meteen goed", zegt Corné. "Alsof er niets veranderd is." Darek vult aan: "Je mist elkaar. Niet alleen op het werk, maar vooral als mens."

Want beide monteurs deelden niet alleen het werk, maar ook het leven. Mooie momenten, successen, maar ook verdriet. "Dan ben je er voor elkaar", legt Corné uit. "Niet omdat het moet, maar omdat het vanzelfsprekend is." 

Toch besloot Darek terug te keren naar Polen. Hij heeft inmiddels een eigen zaak en maakt onderdeel uit van het Poolse Dakar-team Red White. Een nieuw avontuur, een nieuwe plek. Toch mist hij Brabant, zoals de humor na een lange werkdag en zelfs de worstenbroodjes en stroopwafels. Maar vooral de kameraadschap. "Dingen kun je overal krijgen", zegt hij, "maar mensen niet."

Wat ze in Brabant eigenlijk nooit hardop uitspraken, doen ze in Saoedi-Arabië wel: Corné en Darek missen elkaar. "Achttien jaar werk je elke dag samen en ineens is dat weg", vervolgt Darek. "Dat voel je. Soms denk ik: hij zou dit meteen begrijpen. Dat mis ik het meest."

Maar de vriendschap zal altijd blijven. Of ze nu naast elkaar sleutelen in Son, elkaar heel even treffen in de woestijn van Saoedi-Arabië of met af en toe een belletje. "Die vriendschap neem je altijd mee", besluit de Brabantse Pool. "Waar je ook bent." En dat is misschien wel het mooiste verhaal van de Dakar Rally.