Zelfs de prins van Kruikenstad vindt Harrie's carnavalsmuseum indrukwekkend
In een smal straatje vlak bij de Piushaven houdt zich een heel bijzonder carnavalsmuseum schuil. Op het eerste oog valt er niets te zien, maar zodra je de trap naar de overloop oploopt, waan je je in een zee van groen-oranje. Honderden onderscheidingen, een heus carnavalswetboek en zelfs een originele steek inclusief veren. “Alles hier heeft een verhaal”, vertelt de 83-jarige Harrie van den Berg.
Al voordat carnaval in Tilburg überhaupt legaal werd, stond Harrie net als vele andere Tilburgers stiekem in de kroeg. Toen de pastoor het volksfeest in 1965 niet langer tegen kon houden, was de Tilburger er als de kippen bij. “Ik heb het zo ongeveer allemaal wel meegemaakt. De oprichting van de eerste vereniging, daar was ik bij betrokken, ik ben vijf jaar raadslid geweest, zes jaar adjudant en zeven jaar opper bij m’n vereniging de Biermeters.”
In al die jaren ontving Harrie de nodige onderscheidingen van al die prinsen. “De meeste hier heb ik allemaal persoonlijk gekregen”, wijst hij naar een kast vol blinkende medailles. Zijn verzameling begon daar, maar in de afgelopen decennia zocht hij nog veel meer bij elkaar. Een hoop spullen vond hij op rommelmarkten. Hij pikt er zomaar een voorwerp uit: “Kijk, dit is het carnavalswetboek van Tilburg. Die vond ik toevallig op de Meimarkt in Tilburg.”
“Ik hield enorm veel van carnaval, maar nog meer van mijn vrouw.”
Inmiddels is zijn verzameling onderscheidingen compleet. “Ik heb ze allemaal. Eerste-, tweedegraads en versierd”, vertelt de Tilburger trots. “Ik miste er ooit nog één, uit 1974. Toen was ik eens op een rommelmarkt in Middelburg. Daar vond ik een bronzen Kruikenzeikerbeeldje. Dat wilde ik hebben, maar ik vond het nogal prijzig. Toen ik het alsnog kocht, zei het kindje dat op het kleedje zat: ‘Dan heb ik nog iets voor u’.” En wat blijkt? Het is precies de onderscheiding uit 1974, die nog ontbrak in de collectie van Harrie.
Inmiddels staat de hele overloop en de oude kamer van dochter Christa vol met carnavalsspullen. “Het is een uit de hand gelopen hobby. Ik vind het gewoon leuk om te doen. Alles hier heeft een verhaal, hoor”, vertelt de 83-jarige Tilburger, voordat hij zonder enige moeite de complete historie van een onderscheiding op ratelt.
“Het zijn allemaal dingen die één of maximaal twee euro hebben gekost.”
Harrie wat minder actief, want de jaren beginnen toch te tellen. “Ik had graag langer doorgegaan, maar mijn vrouw stond daar niet achter. Ik hield enorm veel van carnaval, maar nog meer van mijn vrouw. Daarom heb ik toen het op een laag pitje gezet.”
De verzameling van Harrie is indrukwekkend. Overal waar je kijkt, zie je weer iets nieuws waar de Tilburger moeiteloos over vertelt. “Je moet niet denken dat het allemaal heel duur geweest is. Het zijn allemaal dingen die één of maximaal twee euro gekost hebben, meer echt niet. Dan is zo’n hobby ook nog om te doen, want het moet geen kapitalen gaan kosten.”
Mocht Harrie er ooit niet meer zijn, gaat zijn verzameling naar zijn kinderen. “Ze mogen hebben wat ze willen en de rest moeten ze maar verkopen.” Alles zomaar weggeven, dat heeft Harrie liever niet. “Ze moeten er minimaal een keer van gaan eten met z’n tweeën. Dan ben ik tevreden.”
