Wat begon als een plan om als gezin bij elkaar te wonen, is in Sprang-Capelle geëindigd in een familieruzie waarin een dochter en haar ouders lijnrecht tegenover elkaar staan, tot aan de rechter toe. Volgens de dochter bemoeien haar ouders, die in een aanbouw in de tuin wonen, zich te veel met de opvoeding van haar kinderen en is de situatie onhoudbaar geworden. In de rechtbank in Breda werd woensdag besloten dat de ouders het huis uit moeten.

De spanning in de rechtszaal is woensdag om te snijden en de emoties lopen zowel bij de dochter als haar ouders hoog op. "Hoe heeft het zover kunnen komen", vragen beide partijen zich af.

Het is een pijnlijke zaak voor de familie die ze liever niet hadden gezien, maar de dochter zag geen andere keuze. Hoewel ze slechts enkele meters van haar ouders woont, heeft ze hen sinds september vorig jaar niet meer gesproken.

Samenwonen 
Toch begon het ooit zo mooi. De dochter vond in Sprang-Capelle haar droomhuis en voor haar ouders werd een aanbouw gemaakt. "Ze gingen het samen doen", was de afspraak. Zo konden de ouders hun dochter helpen en zo kon zij in de toekomst misschien wel voor hen zorgen.

Maar na verloop van tijd kwamen de irritaties. Volgens de dochter zouden haar ouders zich te veel bemoeien met de opvoeding van haar kinderen. Zo zou opa onaangekondigd komen binnenstormen, omdat hij boos was over hondenpoep in de tuin of fietsen die niet op slot stonden.

'Agressief en bedreigend' 
Als de kleinkinderen niet naar school gingen, zouden ze volgens hun moeder agressief en intimiderend worden benaderd door opa en oma. Opa zou zelfs de poort kapot hebben getrapt. Het zorgde voor zoveel spanning dat de kleindochters de deur op slot draaiden omdat ze steeds bang waren dat opa en oma binnen zouden komen.

Voor hun moeder was de maat vol toen haar vader een van haar dochters zou hebben beetgepakt bij haar arm en gezegd zou hebben dat hij haar 'door elkaar zou rammelen'.  Volgens opa en oma klopt er niets van de beschuldigingen. Ze zouden alles met de beste bedoelingen hebben gedaan en zich verantwoordelijk voelen voor hun kleinkinderen. 

Briefjes op het raam 
Het stel heeft briefjes op de ramen van de aanbouw gehangen waarop staat: 'wij laten ons niet wegjagen'. Ze beroepen zich op het huurdersrecht. In het verleden zouden ze hun dochter geld geschonken hebben. Ook zouden ze als tegenprestatie voor het wonen in de aanbouw een bijdrage leveren in het huishouden. Zo zou opa regelmatig het gras maaien en het zwembad schoonmaken en zou oma helpen bij de opvoeding van de kinderen.

De rechter gaat daar niet in mee. Schenkingen en klusjes in het huishouden zien als een vorm van huur, klopt volgens hem niet. Daarom wordt in het kort geding deze woensdag een poging gedaan om de partijen tot elkaar te brengen. En na lang overleg lijkt dat enigszins te lukken. Beide partijen komen overeen dat de ouders uiterlijk 1 juli de aanbouw moeten verlaten, zodat de dochter haar huis te koop kan zetten en op zoek kan naar een nieuwe woning. Voor die tijd moeten haar ouders meewerken aan de verkoop van het huis.

Als tegemoetkoming in de kosten voor hun verhuizing en om de schenkingen terug te betalen moet de dochter haar ouders een bedrag van honderdduizend euro betalen. Het is een opluchting voor de familie dat er nu eindelijk een einde komt aan de spanning, maar of de familieband ooit hersteld wordt, is de vraag. "Er is een mediator met veel diploma's nodig om de banden te herstellen", merkt de rechter op.