Jacqueline leeft niet lang meer en ontmoet idool: ‘Kreeg zelfs een kus’
Jacqueline Dapperen uit Berghem kreeg vorig jaar te horen dat ze niet meer geholpen kon worden aan haar COPD. Ze heeft continu zuurstof nodig en komt bijna niet meer uit bed. Jacqueline had één laatste wens: ze wilde nog een keer met haar vriendinnen op stap. Dankzij Wensambulance Brabant ging die wens in vervulling.
De zuurstoffles staat op de gang en een slangetje loopt over de grond richting de slaapkamer. Daar ligt de 64-jarige Jacqueline Dapperen op haar bed. Ze heeft de longziekte COPD en is uitbehandeld. De Berghemse droomde ervan om nog één keer een concert van haar idool John de Bever te bezoeken.
Door Wensambulance Brabant werd Jacqueline in december samen met twee vriendinnen opgehaald voor een onvergetelijke avond in Prinsenbeek. “Ik heb de dagen afgeteld. Net zoals een kind dat vroeger deed. Het was voor mijn de enige mogelijkheid om nog de deur uit te komen omdat ik bedlegerig ben. Ik kan verder niks meer.”
De dames werden helemaal in de watten gelegd. Zo mochten ze backstage komen. “Daar liep John ook al rond. Hij kwam aan mijn bed even praten en vroeg wie ik was en wat voor ziekte ik had. Hij wenste mij sterkte en zei heel mooi te gaan zingen”, vertelt Jacqueline.
Vriendin Conny Kok was mee met Jacqueline. De twee fietsten vroeger altijd samen naar de middelbare school. Daarna verloren ze elkaar uit het oog, maar acht jaar geleden kwamen de twee weer in contact door foto’s van vroeger op Facebook. Conny woont om de hoek en gaat elke dag langs bij haar jeugdvriendin. “Ik vraag of ze iets wil eten of drinken. En ik help haar met de was vouwen of een boodschap doen. En kijken of ze nog leeft”, zegt ze lachend.
Voor Conny voelde het optreden erg dubbel. “Je wordt geconfronteerd met de situatie. Dit is de laatste keer dat ik met haar uit kan gaan. Dat vond ik confronterend.”
De kus van John de Bever
Jacqueline zelf genoot van háár avond. Zeker toen John de Bever tijdens het concert van het podium af ging en over het hek klom. “Hij kwam aan het bed staan en heeft voor mij gezongen.” Vol trots laat Jacqueline een filmpje van het optreden zien terwijl de tranen in haar ogen springen.
“Op het einde kreeg ik een kus van hem”, zegt ze met een grote grijns op haar gezicht. “Na het optreden is mijn herstel zelfs verbeterd. Dus misschien heeft John mij wel beter gekust.”
Waardevol
De twee vriendinnen kijken met een goed gevoel terug op hun wens die uitgevoerd werd door Wensambulance Brabant. “Ik vond het heel bijzonder dat mijn vriendin mij vroeg. Dat was voor mij een cadeautje”, zegt Conny. “Mijn vriendinnen vonden het geweldig om samen met mij het laatste moment te delen. Ik vond dat heel waardevol”, besluit Jacqueline.
Wensambulance Brabant viert dit jaar haar vijftiende verjaardag. Daarom de komende tijd een reeks verhalen over wat ze allemaal doet.
