Een zeldzame nederlaag voor Harrie Lavreysen. De topsprinter uit Luyksgestel is er niet in geslaagd het individuele sprinttoernooi van de EK baanwielrennen in het Turkse Konya te winnen.

De meervoudig wereld- en olympisch kampioen moest woensdagavond in de finale het hoofd buigen voor de Brit Matthew Richardson.

De laatste keer dat de 28-jarige Lavreysen deelnam aan een EK, WK of Olympische Spelen en het sprinttoernooi níet won, was in 2019. Toen troefde Jeffrey Hoogland hem af in de EK-finale.

Heer en meester
Sindsdien is Lavreysen heer en meester op het individuele sprinttoernooi. Hij won alle zeven WK's en pakte twee keer olympisch goud, in Tokio en Parijs. De laatste jaren kwam Richardson echter steeds dichterbij, hij troefde Lavreysen in 2024 al eens af in een Champions League-finale en is nu voor het eerst ook de beste op een titeltoernooi.

Nederland heeft nog altijd geen gouden medaille behaald deze EK, schrijft de NOS. Tot nu toe heeft Oranje twee zilveren en drie bronzen medailles bemachtigd. Donderdag is de laatste dag van het titeltoernooi.

Niet in topvorm
Lavreysen was nochtans getergd, maar niet in topvorm naar Turkije getrokken. Richardson pakte op deze baan vorig jaar het wereldrecord op de 200 meter van hem af en is sindsdien officieel de snelste man ter wereld. In de kwalificatie voor dit toernooi was Richardson ook sneller dan Lavreysen. De Brit, die debuteert op een EK nadat hij eerder voor Australië was uitgekomen, reed daar ruim 80 kilometer per uur.

De eerste sprint van de droomfinale ging nog naar Lavreysen, maar in de tweede sprint kon hij Richardson niet passeren. In de allesbeslissende derde sprint lukte het Richardson om Lavreysen in te halen.

Niet fitte Van de Wouw
Lang leek het erop dat ook Hetty van de Wouw woensdag ging strijden om de medailles, maar de 27-jarige Kaatsheuvelse was niet volledig fit en startte uit voorzorg niet in de finale van de kilometertijdrit. Op dat onderdeel is ze wereldkampioen. Donderdag staat op de slotdag de keirin op haar programma.

Voorlopig staat Nederland op vijf medailles op het EK. Naast het zilver van Lavreysen in het sprinttoernooi en Dorenbos (op het onderdeel omnium) en het brons van Van Rooijen (op de puntenkoers) haalden Vincent Hoppezak (op het onderdeel scratch) en de teamsprintsters het podium. Zij grepen ook het brons. De teamsprintsters mikten als wereldkampioenen en uittredend Europees kampioenen op goud, maar haalden de finale niet.