Wat begon als een gezellige vakantie met leden van de jeugdkapel van CV De Meikevers uit Breda, eindigde in de zomer van 2004 in een tragedie. De twintigers Mikel, Kelly, Desi en Wesley kwamen onderweg naar de Ardennen om het leven bij een tragisch ongeluk. Om de geliefde jeugdleden nooit te vergeten, organiseerde de vereniging zondag een herdenking. "Zij waren een teken van vriendschap, liefde en saamhorigheid", vertelt verenigingslid Bert van Gorkum.

Ze waren pas tussen de 19 en 21 jaar en zaten in de bloei van hun leven. Met veel passie maakten ze muziek in de jeugdkapel Tjonge Jonge en bouwden ze ieder jaar mee aan de carnavalswagens van De Meikevers.

Desi van der Steen, Wesley Hens en Mikel en Kelly Klasen waren op 26 juli 2004 onderweg naar de Ardennen toen het gruwelijk misging. Bij een ongeluk met een vrachtwagen op de E19 bij het Belgische Sint-Job-in-'t Goo kwamen ze om het leven

 Het verlies van de vier jongeren is 22 jaar later nog altijd een groot verdriet voor de vereniging. "Ze waren al onderweg, maar moesten nog even terug om iets op te halen en toen ging het mis. De andere leden waren al in de Ardennen en kregen ze telefonisch niet te pakken. Toen kregen ze het nieuws te horen", vertelt Bert, die de jongeren goed kende.

Het overlijden van de vier sloeg in Kielegat in als een bom. "Het was een klap. Heel Breda stond even stil. De kerk en het crematorium waren te klein om iedereen te herbergen. Toen werd duidelijk hoe geliefd ze waren", vertelt hij.

Samen met de vier jongeren spendeerde Bert uren per week op de oude brandweerkazerne, waar ze de carnavalswagens bouwden. "Dan werden er grapjes gemaakt, verhalen verteld en werd er samen koffiegedronken. We waren een hele hechte groep."

De bouwclub kwam de week van het ongeval samen om hun verdriet met elkaar te delen en toen werd ook een traditie geboren. "Er werd die avond niet gebouwd, maar gepraat over wat er was gebeurd. Het had een flinke impact. Ik heb toen gezegd dat ze nooit vergeten mogen worden", vertelt Bert.

Om Desi, Wesley, Mikel en Kelly te eren, liet hij een bronzen gedenktegel maken die een plekje langs de route van de carnavalsoptocht kreeg. "Daar komen we ieder jaar langs. Leden leggen dan een bloemetje neer en ook de Prins stapt van de wagen om een groet te brengen."

Ook wordt er iedere elf jaar in een herdenking uitgebreid stilgestaan bij de vier jongeren. Deze zondag verzamelen zich zo'n tweehonderd mensen op de Grote Markt in Breda. Verschillende leden brengen Desi, Wesley, Mikel en Kelly een eerbetoon en hun favoriete nummer 'Ut is carnaval' wordt gespeeld door de kapel.

Bij de eerste herdenking elf jaar geleden was het voor Bert te emotioneel om het woord te nemen. Deze herdenking heeft hij de kracht gevonden om de jongeren te eren. "Zij waren een teken van vriendschap, liefde en saamhorigheid", beschrijft hij.

"Ze waren altijd vrolijk, het waren goede muzikanten, de grapjes van Wesley die goed door had kunnen gaan als nar en Kelly en Daisy die je altijd tegenkwam als ze op stap gingen. Er zat zoveel leven in hen. Carnaval is nooit meer hetzelfde."

Ondanks het grote verdriet dat de leden nog altijd hebben, zetten ze het feest door, uit respect naar de jongeren. "Want zo hadden ze het gewild", zegt Bert vastberaden.