Egon Meuleman houdt van hardlopen en besloot op een dag om zijn hond mee te nemen. Dat vonden ze allebei zo leuk, dat ze in 2012 begonnen met de sport canicross. De 62-jarige Udenaar, in 2023 de beste van de wereld, pakte zondag in Oss de Nederlandse titel met zijn hond Bim. “Eigenlijk had ik al vervroegd pensioen voor hem in gedachten, maar ik zag nog zoveel plezier bij hem.”

Meuleman weet nog goed dat hij voor het eerst langs de kant stond bij een canicrosswedstrijd. “Ik was door een maatje op de sport gewezen en wilde een keer kijken hoe dat eruit zag. Al snel zag ik hoe leuk en spectaculair het was en ik heb daar ter plekke bij het secretariaat gevraagd of ik me kon in schrijven. Ze vroegen of ik een hond had en of ik vijf kilometer kon hardlopen. Het antwoord was twee keer ja en ik mocht direct meedoen.”

Hij sloeg daarna geen wedstrijd meer over. “Het is geweldig om samen met je hond sportief bezig te zijn. Of de honden deze sport leuk vinden? Kom maar eens bij de start kijken of als ik het wedstrijdtuigje uit de auto haal, ze zijn niet meer te houden. Je wordt echt vooruit getrokken, het tempo ligt hoog. Tijdens de race denk ik aan helemaal niks, we zien wel waar het schip strandt.”

In 2023 volgde het sportieve hoogtepunt met de WK-titel in de categorie 50+. Daarnaast haalde hij sinds 2012 ieder jaar de Nederlandse titel. De laatste jaren samen met hond Bim. “Een geweldige hond, mijn steun en toeverlaat. Op 3-jarige leeftijd kwam hij bij mij en binnenkort viert ie z’n tiende verjaardag. Hij mocht al met pensioen, maar dat wilde hij echt nog niet. Dit was wel zijn laatste NK, maar ik sluit zeker niet uit dat ik me nog eens met hem inschrijf."

Bij het NK op crosscircuit De Witte Ruijsheuvel in Oss stapten deelnemers ook op de mountainbike en step. In alle drie de categorieën zitten ze met een lijn vast aan de hond. Gerben van den Bogaard uit Schijndel organiseerde het NK, maar deed zondagochtend ook mee op de step. Met succes, want hij bleek met hond Yuki de snelste. “Ik keek bij een afdaling stiekem op mijn metertje, we tikten de 43 kilometer per uur aan. Maar ruimte voor angst is er niet hoor, anders ga je fouten maken.”

Eén van de mooie dingen van canicross is volgens Van den Bogaard het lekker bezig zijn in de natuur. “Als je geen modder achter je oren hebt bij de finish, dan heb je geen cross gehad. Of gras tussen de tanden, ook lekker.”