Dankzij een tip van zijn vader is Percijn (24) sinds deze week profsporter

Gisteren om 22:00

Tot zijn negentiende voetbalde hij en betaald krijgen om te sporten was nooit in hem opgekomen. Vijf jaar later is Percijn van Haeringen (24) uit Udenhout profsporter en zit hij sinds deze week in het Nederlands team. Niet als voetballer, maar als roeier. “Het gaat stiekem best wel snel. Dit voelt als een once-in-a-lifetime opportunity.”

Profielfoto van Leon Voskamp
Geschreven door

Van Haeringen vond het in zijn jeugd heerlijk om te sporten. Vooral op het voetbalveld, maar ook deed hij een aantal jaar aan atletiek. “Ik vond het vooral leuk om te doen, maar heel serieus was het niet hoor.”

Op zijn negentiende stapte hij voor het eerst in de roeiboot. Met dank aan zijn vader die hem motiveerde om eens te gaan roeien. “Ik had er de bouw voor zei hij. Ik ben bij de Tilburgse Studenten Roeivereniging Vidar op een roeimachine gaan zitten en dat ging best goed. Langzaam ben ik erin gerold. Zonder de tip van mijn vader was ik nooit gaan roeien. Het is een sport waar ik niks mee had, maar ik ben blij dat dit op mijn pad kwam.”

Hij begon in de boot met acht roeiers en bleek talentvol. “Fysiek stond ik er goed voor, maar technisch was ik heel matig. Door veel te trainen leerde ik de beweging onder controle te krijgen. Mijn doorzettingsvermogen heeft me geholpen om me verder te ontwikkelen. In het begin dacht ik natuurlijk niet aan het Nederlands team, maar na een paar jaar begon ik serieuze stappen te zetten. Iedere keer was er weer een ander doel.”

"Ik moest nog wat groeien, niet letterlijk natuurlijk."

Vorig jaar maakte hij deel uit van een talententeam en waagde hij de poging om naar het Nederlands team te promoveren. “Dat lukte toen niet, ik moest nog wat groeien. Niet letterlijk natuurlijk, maar door meer meters te maken”, zegt de 1,95 meter lange Brabander. “Dit jaar heb ik meer ervaring opgedaan en ging het goed. Het was daardoor niet zo’n grote verrassing dat het nu lukte, al is het wel heel cool.”

De Udenhouter werkte dertig uur per week bij een zorginstelling, maar gaat door zijn selectie voor het Nederlands team minder werken. “Er moest geld binnenkomen, maar ik krijg nu betaald om te roeien. Dat is natuurlijk geweldig, een droom die uitkomt. Een volgende droom is de Olympische Spelen. Ik zit pas net bij het team, maar daar wil ik de komende jaren voor gaan.”

"Jezelf belonen door heel fit te zijn."
Wekelijks staan er zo’n veertien trainingen op het programma. “Voor een groot deel geldt dat de fitste ook de beste is. Je kunt jezelf dus belonen door heel fit te zijn. Roeien kan best wel zwaar zijn, maar ik vind het heerlijk om diep te gaan. En om deel uit te maken van zo’n ploeg is echt gaaf.”

Lees ook

App ons! 👋

Heb je een foutje gezien of heb je een opmerking over dit artikel? Neem dan contact met ons op.