Hoe de Erasmusschutter het gezin van Toine verwoestte
Op 28 september 2023 werd Rotterdam opgeschrikt door een schietpartij. Fouad L., bekend als de Erasmusschutter, doodde zijn buurvrouw Marlous (39) en haar dochter Romy (14) in hun woning. Hij doodde ook docent en arts Jurgen Damen in het Erasmus MC. Marlous komt uit Bergen op Zoom en is de dochter van Toine Timmers. 2,5 jaar later probeert Toine samen met zijn vrouw het leven voorzichtig weer op te pakken.
"Het staat in mijn hoofd getatoeëerd", begint Toine. Het gesprek vindt plaats aan de keukentafel in zijn woning in Bergen op Zoom. Achter hem hangen foto’s van Marlous en Romy, beide met een plukje van hun haar. Eenmalig vertelt hij zijn verhaal aan ZuidWest Update.
Die donderdag 28 september 2023 had Toine ’s middags een afspraak. "Ik zat net in mijn gesprek toen ik werd gebeld door iemand uit Rotterdam die dicht bij mij staat", legt hij uit. Eigenlijk wilde Toine niet opnemen, maar toen hij direct daarna wéér werd gebeld, pakte hij op. "Diegene zei: ‘Ik heb heel slecht nieuws. Marlous is neergeschoten, en Romy ook’."
Toine gaat verder: "Je wordt in een tunnel gezogen en daar kom je niet meer uit. Ik was volledig in paniek. Ik riep nog: ‘Mijn kinderen zijn neergeschoten in Rotterdam’." Zo snel als Toine kan gaat hij naar huis en springt hij met zijn vrouw in de auto om naar Rotterdam te vertrekken. Terwijl ze de Lievevrouwestraat in Bergen op Zoom uit rijden krijgt hij een beklemmend gevoel. "'Marlous is er niet meer’, zei ik volledig in paniek. Het is heel raar, wat je dan voelt."
"Ze zeiden tegen mij: ‘gecondoleerd’. Toen werd het dus echt."
Net wanneer ze voorbij Steenbergen zijn, gaat de telefoon weer. Weer die bekende. "Hij zei: ‘Marlous is dood’." Het uitspreken van die herinnering maakt Toine emotioneel. "Mijn vrouw riep nog dat ik mijn auto op de vluchtstrook moest zetten.” Dus dat deed hij. “Ik ben uit de auto gesprongen, heb in de berm gelegen, geschreeuwd. Bizar."
De volgende dag komen twee rechercheurs uit Rotterdam langs bij Toine. "Ze zeiden tegen mij: ‘gecondoleerd’. Toen werd het dus echt." Op maandag gaat Toine naar Rotterdam, naar het huis van Marlous en haar gezin.
Met twee grote bossen zonnebloemen wacht Toine op de hoek van straat op de rechercheurs, zij ondersteunden hem bij het bezoek. Een diepe zucht. De hoek om. Daar is het huis. "Het was bizar. Het was één bloemenzee." Tientallen bloemen, tekeningen, briefjes en kaarsen stonden uitgestald in de voortuin. "Toen was ik echt even weg. Als je daar staat gaat er zoveel door je heen. Het gaat door merg en been."
Toine maakte tijdens de rechtszaak gebruik van zijn spreekrecht. "Mijn kleindochter zal nooit meer verliefd worden. Je hebt mijn dochter en kleindochter op brute wijze vermoord. Door jouw daad is ook mijn leven verwoest."
"Ze heeft zó voor mij klaargestaan, dat ze op een gegeven moment haar baan verloor."
L. krijgt een levenslange celstraf opgelegd. Geen tbs, waar Toine en zijn familie wel op hadden gehoopt, maar ze nemen er genoegen mee. "Als hij maar vast blijft." L. is tegen de uitspraak in beroep gegaan. De uitspraak op dat hoger beroep is pas eind 2026. "Dan zijn we drie jaar en drie maanden verder. Verschrikkelijk, want zo kan je het niet afsluiten."
Toine wordt nog steeds verteerd door verdriet. Wel probeert hij zijn leven – voor zover dat kan – weer op te pakken. Zijn lichaam liet hem een hele tijd in de steek en Toine vertelt dat hij zonder zijn vrouw Mieke niet meer op het punt zou zijn gekomen waar hij nu is. "Zij is er ongelofelijk voor mij geweest. Dag en nacht. Ze heeft zó voor mij klaargestaan, dat ze op een gegeven moment haar baan verloor. Het feit dat ik hier zit heb ik voor 95 procent aan haar te danken."