Brabant kent komend MXGP-seizoen drie vertegenwoordigers. Naast Jeffrey Herlings (31) uit Oploo en debutant Kay de Wolf (21) uit Eersel gaat Calvin Vlaanderen (29) uit Heeswijk-Dinther zijn zevende seizoen in. Voor de sport verhuisde Vlaanderen op jonge leeftijd van Zuid-Afrika naar Brabant met nog steeds hetzelfde hoofddoel. “Ik wil wereldkampioen worden.”

In Zuid-Afrika stapte de jonge Calvin al op 3-jarige leeftijd op de motor. In zijn vaderland bleek hij een groot talent en hij werd meerdere keren nationaal kampioen. Op 15-jarige leeftijd zette hij een stap die zijn leven veranderde, een emigratie naar Europa om te rijden voor een Duits team. Een stap die qua papierwerk goed te doen was, omdat hij vanwege zijn Nederlandse grootouders een Nederlands paspoort had. “Motorcross was in Zuid-Afrika niet heel groot. Om echt door te breken moest ik verhuizen.”

In 2016 kreeg Vlaanderen de kans in de MX2-klasse en vier jaar later debuteerde hij in de MXGP. Daar maakt de Zuid-Afrikaan, die al jaren voor het Nederlands team rijdt, indruk. “De laatste vier jaar viel ik net buiten de top vijf, dat is mijn volgende doel. Ook wil ik meer dan twee keer op het podium staan. Ik moet realistisch zijn dat ik nog niet op het niveau van bijvoorbeeld Jeffrey Herlings ben. Op een goede dag kan ik winnen, maar dat lukt me niet iedere race. Ik denk wel dat ik op korte termijn in de buurt kan komen.”

Een van de laatste stappen richting de absolute wereldtop is het werken aan een karaktertrek. “Ik ben soms een beetje te lief en bescheiden, dat is een minpunt. Soms wil ik meer een klootzak zijn op de motor, daar heb ik de laatste drie jaar aan gewerkt. Het is iets dat ik niet zomaar kan veranderen.”

Komend weekend rijdt Vlaanderen in Lierop zijn laatste wedstrijd ter voorbereiding op het WK dat een week later begint in Argentinië. Al honderd procent voelt hij zich niet en dat komt door de switch van Yamaha naar het nieuwe team van Ducati. “Fysiek en mentaal voel ik me top, maar op de motor was het even wennen. Er moeten nog een paar kleine dingen gebeuren voordat ie volledig op mij is afgestemd. Wat goed bevalt is de samenwerking met coach Kevin Strijbos. Voorheen deed ik dat allemaal zelf.”

Waar Vlaanderen vooral naar uitkijkt is de Grand Prix begin juli in Zuid-Afrika. Achttien jaar geleden werd er voor het laatst op Zuid-Afrikaanse bodem gereden. “Als jonge jongen ging ik daar bij het circuit kijken en nu mag ik er zelf rijden. Een geweldige ervaring in het land waar ik ben opgegroeid en mijn ouders en vrienden nog allemaal wonen.”

Ieder jaar keert hij na het seizoen terug naar Zuid-Afrika voor vakantie. Bij zijn tweelingbroer hoeft hij daar niet meer op bezoek te gaan, want die is inmiddels naar Maastricht verhuisd. “Al sinds mijn vijftiende heb ik geen familie in de buurt gehad. Mijn ouders kwamen vanwege mijn emigratie een paar weken in huis zodat ik me kon settelen, maar daarna moesten ze terug. Dat mijn broer nu in Nederland woont is heel fijn. We zijn heel andere personen, maar close met elkaar.”