Als jongetje van een jaar was hij de hele dag in de weer met een loopfiets. Jayson van Drunen (17) uit Eindhoven koos een paar jaar later voor fietscross, maar het was geen verrassing dat hij daarna de fiets inruilde voor de motor. Het motorcrosstalent, die het EK gaat rijden, heeft de liefde voor de sport niet van een vreemde, want zijn vader Marcel reed jarenlang mee in de top. "We gebruiken niks, maar zijn wel samen junkies: motorsportjunkies."

Marcel van Drunen (55) zat op zijn zesde al op de motor. Toen zijn schooldiploma binnen was, focuste hij zich op zijn carrière als motorcrosser. De Eindhovenaar pakte onder andere een Nederlandse en drie Duitse titels.

Hij koos daarna voor supermoto, waarbij hij acht keer de beste van Nederland was en in 2004 de snelste van Europa. In 2007 ging hij verder als ondernemer in motorsportkleding. Ook startte hij zijn Supermotorschool. "Ervaring of niet, iedereen kan bij mij op de motor stappen."

Daarnaast is Marcel betrokken bij de carrière van zoon Jayson. Hij vindt het niet altijd makkelijk dat zijn zoon het race-virus kreeg. "Ik denk soms: had ik het maar niet gedaan. Jayson heeft zware blessures gehad, dat maakt het niet leuk. Ik had tot mijn zestiende niks, maar hij heeft zo’n beetje alles al gebroken. Van bovenbenen, onderarmen tot zijn knie, je kunt er een boek over schrijven."

Marcel is onder de indruk van het karakter van zijn zoon. "Wat heel knap is, dat hij zich telkens terug knokt. Dat doorzettingsvermogen is een vak apart. Ik heb vaak genoeg gezien dat een topsporter na een blessure niet meer z’n oude niveau haalt."

Blessures horen bij motorcross, maar Jayson weet maar al te goed dat dat de minste kant van de sport is. Al is het niet zo dat hij voorzichtiger is geworden op de baan. "Ik kan op 90 procent gaan rijden, dan is de kans op blessures niet zo groot. Maar ik streef naar het allerbeste niveau en dan moet ik alles geven."

Ondanks zijn blessures blijft Jayson stappen zetten in zijn ontwikkeling. Komend seizoen doet hij in dienst van DVS Junior TM Racing mee aan het Europees kampioenschap 250cc. Een sportieve verbetering, terwijl hij vorig jaar in de EMX125 nog werd geteisterd door blessures.

"Begin vorig jaar ging het heel goed, misschien wel mijn beste vorm ooit", zegt hij. "Helaas kwam ik zwaar ten val en brak ik mijn been. Toen ik net terug was, viel ik weer en brak ik mijn pols en sleutelbeen. Bijna heel het seizoen weg, maar gelukkig kon ik nog een wedstrijd rijden waarin ik heel goed was. Ik denk dat de baas van mijn nieuwe team dat is opgevallen."

Over een aantal weken start zijn eerste wedstrijd voor het EK. Met de vorm zit het wel goed en van blessures heeft hij geen last. “In de winter heb ik twee weken gefietst in Tenerife. Nu in Nederland cross ik vier keer per week, twee keer ga ik naar de gym en ik fiets. Ik voel me fit, na mijn eerste wedstrijd weet ik waar ik ongeveer sta in het deelnemersveld.”

Zijn ultieme sportieve droom is het bereiken van de MXGP. Vader Marcel hoopt dat zijn zoon hem kan inhalen qua prijzen. “Ik hoop dat hij een betere crosser word, dat gun ik hem van harte. Ik was geen supertalent en moest het hebben van mijn discipline. Dat karakter en die passie zie ik terug bij Jayson.”