Iedereen in huize Van Rooij is gek op paarden: 'Gedreven en gepassioneerd' in Sint-michielsgestel

Een echte paardenfamilie, zo mogen we familie Van Rooij uit Sint-Michielsgestel noemen. Arthur van Rooij (55) kreeg de liefde voor de paarden met de paplepel ingegoten en die passie droeg hij over op zijn drie dochters. Twee daarvan rijden komende week in Den Bosch tijdens The Dutch Masters. “Het gaat bij ons aan de keukentafel alleen maar over paarden”, zeggen de zussen Sofie (18) en Evi (21).

Vader Arthur van Rooij is de aanstichter van het 'paardenvirus' in huis. “Mijn vader was ruiter en ook de rest van het gezin reed paard. Toen ik vijf jaar was, begon ik en ik ben nooit meer gestopt. In het verleden deed ik veel aan springen en crossen, maar de laatste jaren ben ik me op dressuur gaan richten. Net als onze drie dochters, die daar hun hart hebben liggen. Mijn vrouw is daar een belangrijke schakel in.”

Van Rooij combineert de paardensport met het kappersvak. Zijn cv is indrukwekkend, met meerdere prijzen in binnen- en buitenland. Die winnaarsmentaliteit ziet hij ook bij zijn dochters Nina, Sofie en Evi. Alle drie pakten ze al medailles op het Europees kampioenschap. Arthur: “Je kunt met je paard lekker de bossen ingaan voor een ritje, maar wij willen allemaal presteren en laten zien wat we kunnen. De meiden zijn gedreven, gepassioneerd en gaan tot het uiterste.”

In huize Van Rooij gaat het nooit over koetjes en kalfjes, maar over paarden. Zelfs tijdens het eten of in de spaarzame vrije tijd wordt er over de dieren gesproken of kijken ze naar beelden. “Het is alleen maar paardenpraat. Hoe gaat het bijvoorbeeld met de jonge paarden, naar welke wedstrijden gaan we of we geven elkaar tips. Ik merk helemaal geen rivaliteit onderling, terwijl ze bij wedstrijden echt weleens tegen elkaar rijden. Het is een gezonde strijd en ze gunnen het elkaar.”

Evi (21) is na het afronden van haar studie Bedrijfskunde fulltime met de paardensport bezig. Niet meer thuis bij de zeven paarden, maar bij een andere stal. Ze doet niets liever dan de hele dag tussen de paarden zijn. “Toen ik mijn paard kreeg, was hij ‘onbeleerd’. Nu anderhalf jaar later is het zo mooi om te zien wat je een paard kunt leren. Je bouwt een band op en vertrouwt elkaar. Wat je wel moet hebben is engelengeduld, misschien mijn zwakste punt. Dan is het een kwestie van tot tien tellen en opnieuw beginnen.”

Ze heeft grote dromen. “Mijn ultieme doel is de Olympische Spelen. Daar zitten wel heel veel stappen voor. De komende jaren wil ik me continu blijven verbeteren op dressuurgebied en paarden opleiden, die discipline heb ik. Daarna wil ik me plaatsen voor de Grand Prix en me meten met de allerbeste ruiters.”

Haar drie jaar jongere zus Sofie wil na haar mbo ook de kant van Evi opgaan. “Het is hard werken en er gaat veel tijd inzitten. Maar als we op een wedstrijd kunnen laten zien waar we voor trainen, dan geeft dat een geweldig gevoel”, zegt ze op de rug van haar paard Juan Tango B. “Die naam heb ik niet zelf verzonnen hoor, maar de fokker. Wel een toepasselijke naam, want hij danst door de ring.”

Komende week doen Sofie en Evi mee aan The Dutch Masters. Sofie: “Een prachtige wedstrijd in een mooie arena. Een thuiswedstrijd voor ons en een eer dat we er mogen rijden. Ik heb er heel veel zin in.”

En zijn er zenuwen voor de wedstrijd in de Brabanthallen? Evi: “Wedstrijdspanning zal er vast wel een beetje zijn, maar ik vind het vooral leuk. Als mijn paard het spannend vindt, moet ik vertrouwen uitstralen zodat hij zich op zijn gemak voelt. Ik ben tevreden als we een mooie, foutloze kür laten zien die past bij de muziek.”