Dat Galatasaray een grote club is, wist Dana Foederer als voetballiefhebber al. Maar nu de 23-jarige Veldhovense sinds een aantal maanden bij de Turkse topclub voetbalt, komt ze er pas echt achter hoe de club leeft. "Istanbul is een stad waar mensen voor voetbal leven."

Foederer speelde in Amerika bij de Utah Royals FC, toen afgelopen winterstop haar zaakwaarnemer Kaan Cevik uit Oss met een aanbieding van Galatasaray kwam. "Ik twijfelde in het begin of ik mezelf zag wonen en voetballen in Istanbul. Maar vrij snel daarna wist ik dat ik deze stap wilde zetten. Hoe vaak komt zo’n kans nou voorbij? Het is voor mij ook een stuk dichter bij huis dan toen ik in Amerika voetbalde. Dat was toch elf uur vliegen en een tijdsverschil van acht uur."

De naam Galatasaray kende ze al, maar in de Turkse stad was ze toch verrast door de uitstraling van de club. "Ik ben een wedstrijd bij de mannen gaan kijken, die sfeer was niet normaal. Het keihard zingen voor de club en het uitfluiten van de tegenpartij, zoiets was uniek voor mij. De passie voor voetbal voel je overal in de stad."

Met Galatasaray strijdt Foederer om de landstitel, al is Fenerbahçe de koploper met vier verliespunten minder. "Maar we treffen elkaar nog, dus alles ligt open. We hebben een goed team met allerlei internationals uit Turkije en andere landen. Het verschil tussen de topclubs en de rest is groot, maar dat is in veel Europese landen zo. Bij ons zijn de faciliteiten geweldig, maar er zijn ook tegenstanders met hobbelvelden. Het niveau is wel groeiende."

Niet alleen voetballend is het een avontuur voor de afgestudeerd psychologe, ook voor haar als mens. "In twee jaar Amerika ben ik voor mijn gevoel tien jaar gegroeid. Ik kon daar niet direct terugvallen op mijn ouders, kende er niemand en moest continu in een andere taal praten. De stap naar Turkije is weer een uitdaging in een andere cultuur. Ik ben hier alleen maar aan het genieten en nieuwe dingen aan het ontdekken en leren. Het totaalplaatje klopt."

Dat de middenvelder nu in een wereldstad woont en voetbalt voor een topclub, had ze als jong meisje nooit durven dromen. Bij SV Rood-Wit Veldhoven en UNA voetbalde ze tot haar vijftiende bij de jongens. Daarna kwam het talententeam CTO-Zuid, wat een opstap was richting PSV.

"Toen ik naar de mooiste club van Nederland mocht, twijfelde ik geen moment. Daarna heb ik in Nederland bij SC Heerenveen en Fortuna Sittard gespeeld, voordat ik naar het buitenland vertrok. Een terugkeer naar PSV zou ik ooit mooi vinden", zegt de voormalig jeugdinternational. "Bij alles in mijn loopbaan denk ik aan wat mij het meest kan brengen, dat is nu Galatasaray. Ik ben super dankbaar dat ik dit mee mag maken."

Het Nederlands elftal blijft een sportieve droom, maar Foederer denkt niet dat de Turkse competitie hoog staat aangeschreven bij de bondscoach. "Ik heb jarenlang jeugdinterlands gespeeld, tot aan Jong Oranje. Vroeger had ik het doel om zo snel mogelijk naar een topclub en Oranje te gaan. Daarin ben ik veranderd, want ik kijk nu meer naar welke omgeving ervoor zorgt dat ik er het maximale uithaal. Als voetballer, maar vooral als mens."