Michelle Sweegers werkt keihard om de harp in de schijnwerpers te zetten. Haar deelname aan het televisieprogramma Maestro, waarin ze met Jamai Loman als dirigent de solo 'Amélie' speelde, maakte grote indruk op zowel de jury als de kijkers. Ze kreeg honderden reacties. 

De 'engel' uit Maestro speelt momenteel Parijs plat en zit vol plannen. "Ha, ha, nee natuurlijk ben ik geen engel." Ze moet hard lachen om de vraag, maar snapt de vergelijking wel. Meer mensen maakten hem. "Het is natuurlijk wel een heel mooi compliment. De harp heeft altijd wel een beetje die lieve, mooie poëtische uitstraling. En natuurlijk ook omdat ik die jurk aan had, klopte het plaatje met de muziek helemaal."

Dat de harp en Sweegers voor elkaar bestemd waren bleek al op zevenjarige leeftijd toen ze voor het eerst met haar ouders naar de muziekschool ging. Eigenlijk voor vioolles, maar toen ze de harpklas zag, was ze er niet meer weg te slaan. "Het was liefde op het eerste gezicht."

Of zoals een docente aan het Antwerpse conservatorium het zei: "'Veel mensen kiezen voor de harp, maar in dit geval heeft de harp voor jou gekozen'. Dat is me altijd bij gebleven." 

Als Sweegers harp speelt lijkt het bijna of ze een liefdesdans uitvoert met haar instrument, maar liefde of niet, op hoog niveau harp spelen is vooral heel hard werken. Vaak repeteert ze wel acht uur per dag op een van de twee grote concertharpen, midden in de woonkamer van haar ouderlijk huis. De klassieke instrumenten wegen elk veertig kilo en kosten evenveel als een nieuwe auto.

Lekker wakker worden met dromerige harpmuziek? "Nou, zeg dat maar tegen mijn familie. Ik speel zelf met oordoppen omdat het zo hard gaat."

Op dit moment hebben haar ouders weinig last van haar. Sweegers werkt vijf dagen in de week in Parijs waar ze drie maal daags meespeelt in de visuele spektakelshow Prodigy12. Op maandag en dinsdag is ze even thuis, maar niet lang want die dagen moet ze lesgeven op de muziekschool in Nieuwegein. "Ik wilde mijn leerlingen niet teleurstellen." 

Eind april is haar Franse avontuur voorbij, maar stilzitten is er ook dan niet bij. "Als ik straks terugkom, gaan mijn soloconcerten en orkestprojecten weer van start en hopelijk in het najaar een tour met mijn elektrische harp waarin ik mijn eigen muziek ten gehore breng."

Ze maakt ook nog een kindervoorstelling en ze heeft een kinderboek geschreven. Heel veel tijd om te ontspannen heeft ze dan ook niet. Al komt ze naar eigen zeggen tijdens het spelen helemaal tot rust. "Mensen zeggen: een dag niet gelachen is een dag niet geleefd. Maar bij mij is het een dag niet harp gespeeld, is een dag niet geleefd."

Met haar elektrische harp zoekt ze de grenzen op van wat het instrument allemaal kan en lijkt ze in niets meer op de engel uit 'Maestro'. Op haar social media vertolkt ze elke week een cover van een verzoeknummer dat haar volgers mogen indienen. Droomvlucht uit haar favoriete attractiepark De Efteling, Europapa van Joost Klein, maar ook Muse of The Prodigy speelt ze als echte rockbitch. "Metal, rock, Keltische muziek, popmuziek, eigenlijk alles wat je kan bedenken wil ik op die harp ten gehore brengen."

Het meest bijzondere verzoeknummer? "Feel of the Dark van Iron Maiden. Mijn broer heeft dat nummer heel vaak op elektrische gespeeld en ik dacht van: nou ik ga eens kijken van wat ik ervan kan maken op de harp. Het was één van mijn eerste covers en die ging meteen ook viraal."

Het was het startpunt om covers te blijven vertolken op de elektrische harp. "Toen dacht ik er is dus echt een publiek die dit echt heel vet vind en het nog nooit heeft gezien." Heeft Iron Maiden al gebeld om een keer mee te komen doen? "Nee, jammer genoeg nog niet, maar het zou wel heel tof zijn."

Het zegt alles over de veelzijdigheid en de passie die Sweegers voor de harp heeft. Dromen heeft ze genoeg. "Het lijkt me heel tof om een keer met een band of met een DJ samen te gaan werken om echt om de harp dan echt in te kunnen integreren." Haar grootste droom? "Een hele eigen show te hebben met beide harpen, met alleen mijn eigen muziek."