Toen Angelo Schuurmans (40) als twintiger acteur was in Hollywood, had hij nooit gedacht dat hij ooit een vluchtelingenopvang zou runnen. Dit doet hij met een eigen aanpak die zijn vruchten afwerpt. "Het is hier heel rustig. Er gebeurt gewoon niks."

Toen Angelo na zijn acteercarrière op de bonnefooi vrijwilligerswerk ging doen met vluchtelingen in Griekenland, maakte dat grote impact op hem. "Toen ik terugkwam, dacht ik: hier wil ik iets mee blijven doen", vertelt de van oorsprong Ossenaar. 

Er waren destijds protesten, omdat er plannen waren voor een noodopvanglocatie. Hij merkte veel weerstand onder mensen in Oss. "Hoe zij over mensen dachten, was zo'n groot verschil met de mensen die ik in Griekenland had leren kennen. Ik voelde me erg geroepen om dat te gaan vertellen. Zo van: je hoeft je geen zorgen te maken", legt hij uit. 

Groepen mixen
Angelo startte de stichting Thuis in Oss, die ondertussen tien jaar bestaat. Sinds vier jaar regelt de stichting de opvanglocatie aan de Spitsbergerweg, waarvoor de gemeente verantwoordelijk is. Dertig man aan personeel en 204 vrijwilligers houden de boel draaiende. 

Daar wonen 250 Oekraïense vluchtelingen en 250 asielzoekers vanuit het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers. Er is één activiteitengebouw en drie woongebouwen. "We zijn de eerste gemeente die groepen mixt. Mensen delen ook slaapkamers."

Waar sommige opvangplekken negatief in het nieuws komen, is er volgens Angelo in zijn opvang eigenlijk nooit iets groots aan de hand. "Geen vechtpartijen of steekpartijen, dat soort dingen", vertelt hij. "Mensen voelen zich thuis hier."

Hoe komt dat? Daar heeft Angelo wel een verklaring voor. Zo is er een bewonersraad in het leven geroepen. Een groep bewoners bepaalt het reilen en zeilen. "Ik ga hier niet als een politieagent rondlopen, dus ik wilde graag van hen horen hoe ze dingen voor zich zien."

Denk aan regels, bijvoorbeeld tot hoe laat de kinderen mogen buitenspelen en tot hoe laat de wasruimte open mag. Ook het protocol voor een kamercontrole is samen opgesteld en bewoners gaan mee in sollicitatieprocedures voor nieuw personeel. "Ik kan iemand wel heel leuk vinden, maar de mensen die hier wonen moeten met hen dealen."

Volgens Angelo zien mensen de Osse opvangplek meer als een buurt. Hekken en slagbomen kom je daar ook niet tegen. "Mensen van buiten gebruiken van onze moestuin, kinderen van buiten spelen hier in de speeltuin", somt hij op. "Het is echt een community die we hier aan het bouwen zijn."

Het lijkt rozengeur en maneschijn aan de Spitsbergerweg, maar dat nuanceert Angelo. "Het is gewoon een dorp, dus mensen hebben soms ruzie met elkaar. Als de muziek te hard staat", noemt hij als voorbeeld. Ook het delen van kamers leidt soms tot uitdagingen. "Het is dus echt niet alsof het alleen maar koek en ei is."

Angelo denkt nog weleens terug aan zijn tijd op de bühne in Hollywood. Hij had toen nooit gedacht dat hij later een andere richting in zou slaan. "Dat je gewoon een afslag kan nemen die je zoveel brengt en dat je daar evenveel passie voor ervaart, had ik niet verwacht", sluit hij af.