Voor het lopen van marathons en triatlons draait André Bockholts (46) uit Veldhoven zijn hand niet om. Nu staat hij voor een van de grootste uitdagingen in zijn leven. Komende maand legt hij in een paar dagen tijd 270 kilometer af door de woestijn in Marokko tijdens de Marathon des Sables.

In de zon met een rugzak van minstens 6,3 kilo, speciale schoenen die het zand moeten tegenhouden, lopen door de woestijn en zelf zorgen voor voldoende eten. Voor die challenge staat André Bockholts in april. Hij doet mee aan de Marathon des Sables, die gezien wordt als een van de zwaarste marathons ter wereld. “Ik heb een goede basisconditie en vanuit daar kun je heel veel.”

Dat komt omdat André een doorgewinterde marathon- en triatlonloper is. Hij liep er al vele. Sinds juni focust hij zich volledig op de wedstrijd in Marokko die totaal 270 kilometer lang is en verdeeld over zes etappes. En daar komt veel bij kijken. “Normaal als je hardloopt trek je je broekje aan, neemt een paar gelletjes mee en je gaat. Maar hier moet je echt over alles nadenken.”

De sportfanaat investeert veel tijd in zijn trainingen zodat hij opgewassen is tegen het woestijnzand en de bergen. Een keer per week is hij in de sportschool te vinden. Verder traint hij twee keer per dag en ook is hij één dag minder gaan werken, speciaal om zich voor te bereiden op de Marathon des Sables.

Toch heeft André de meeste moeite met het mentale stuk. “Je verlaat iedere avond je gezin en laat ze thuis op de bank achter. Soms is mijn sport een beetje egoïstisch omdat ik weer moet gaan. Daar kom je jezelf wel in tegen. Maar ook als je weg wil met je vrienden pak ik toch geen drankje. Of ga ik eerder naar huis of ben ik juist de bob. Het is wel een ding in je leven. Je laat er veel voor.”

Zijn dochter en vrouw Marleen staan pal achter André. “Voor ons is het makkelijker, want wij blijven thuis met z’n tweeën. Hij is alleen en moet het zelf doen. We geven hem een fotootje mee dat we speciaal hebben gemaakt en dan is het aan hem. Wij leven natuurlijk mee, maar je kunt niet veel doen”, aldus Marleen.

“Mijn vrouw steunt mij heel erg. Ze is eigenlijk mijn coach op mentaal vlak. Bijvoorbeeld als ik denk: ik heb vandaag geen zin om te trainen. Dan zeggen zij of mijn dochter dat ik moet gaan. En natuurlijk heb ik mijn schema’s. Heel fijn om de coaches thuis te hebben”, vindt André.

Het gezin Bockholts is er inmiddels aan gewend. “De trainingen nemen met deze marathon natuurlijk toe omdat het een paar keer per dag is. Ook aan de zondagochtendtraining zijn we gewend. Ik zeg altijd: we hebben nooit een zondagochtendontbijt. Dan slapen mijn dochter en ik uit.”

De deelnemers van de Marathon des Sables, die sinds 19686 gehouden wordt, zorgen onderweg voor zichzelf. Alles wat ze nodig hebben zit in hun rugzak, die ze de hele tijd met zich meedragen. “Van je eten tot je onderbroeken en je medisch pakket. Als je iets bent vergeten, heb je het niet.” Vanuit de organisatie krijgen ze alleen water en een tent.

Het eten neemt hij vanuit Veldhoven mee richting Marokko. “’s Ochtends eet ik biscuits of muesli. Daarna heb ik een eiwitshake met creatine en magnesium. En dan komt de sportvoeding.”

Voor op zijn tas heeft André twee bidons. “Daar doe ik twee verschillende soorten sportvoeding in. En ook heb ik nog 45 tabletten die zorgen voor het zout, want ook dat raakt natuurlijk op”, legt hij uit.

Op 5 april begint voor hem de grote uitdaging. “Ik ga het heel zwaar krijgen en mezelf meer dan tien keer tegenkomen. Ik weet zeker dat ik het haal. Maar ik kijk er het meest tegenop dat ik mijn gezin moet missen. Dat is wel een ding. Als ik de finish overkom denk ik aan hen.” En Marleen, die hoopt dat ze na zijn avontuur verschillende zondagochtendbijtjes met alles erop en eraan met elkaar gaan nuttigen.