Wildpoepen, naakt rondrennen: patsboem, 160 euro en door zegt rechter in Breda

De kantonrechter in Breda hamerde deze week in sneltreinvaart een berg zaken af waar je u tegen zegt. Vooral van dakloze arbeidsmigranten die zich bezatten en los gingen of aan lager wal raakten en zich letterlijk bloot gaven. De rechter oordeelt soms mild, dan weer streng. En de les: je bent niet verplicht om naar je eigen rechtszaak te gaan maar doe het maar wel, dat kan je straf schelen. 

Michal uit Polen wandelt de rechtszaal in. “Bent u speciaal uit Polen naar deze zitting gekomen?” Michal zegt ja, via een tolk. “Ongelofelijk. Dat zien we niet veel”, zegt de verbaasde kantonrechter. Michal vertelt waarom. “Ik was zo enorm onder de indruk.”  

Blikje bier
“U had een blikje bier in het Van Loon park in Roosendaal en dat mag daar niet.”  Michal geeft het meteen toe. “Ik heb maar een slokje genomen. Ik wist het echt niet.”  
De officier van justitie komt met de eis. ”Hij is wel schuldig maar verdient geen straf”.  De rechter is het daar mee eens. 'Dziękuję', klinkt het. ‘Bedankt’ in het Pools.  

Michal verlaat de zaal. De tolk blijft in de buurt. “144 min 1”, zegt ze lachend tegen de rechter. Er staan 144 Pools sprekende verdachten gepland.  

Onuitspreekbare namen
De kantonrechter spreekt recht in de grootste zaal in de rechtbank van Breda. Vaak de plek van verschrikkelijke rechtszaken. Nu wat anders.  

De bode leest de soms lastige namen luid voor. Zijn stemt galmt door de lege gangen. Niet iedereen komt opdagen. Dat is niet verplicht. En dat is maar beter ook, want anders zouden deze zittingen geen vier uur duren maar vier dagen.  

'Gewoon vies'
Verdachte W. is er niet. “Meneer heeft een uur in een bushokje in Roosendaal gezeten en wordt verdacht van wildplassen.”  De officier reageert. “Dat is gewoon vies.” Ze eist geldboetes.

De rechter is kritisch. “Een uur in een bushokje zitten? Dat lijkt me normaal. Ik zie niet in waarom dat zou verstoren?” 160 euro boete voor wildplassen. Niet voor 'bushokjezitten'.  

Tempo
Verdachte B. dronk een blikje bier en lag op een stuk karton, met ontlasting om hem heen. Wildpoepen op de Van Beethovenlaan in Roosendaal.” Goed voor 270 euro boete.

Een hardrijder bij Steenbergen. 87 km te hard. “Belachelijke snelheid”, zegt de rechter. Vijf maanden rijbewijs kwijt en 1900 euro boete. 

Het tempo zit er goed in. Het ene na het andere dossier vliegt voorbij. Niet iedereen wordt hard aangepakt. Een dakloze verbleef in een slooppand in Bergen op Zoom. “Hoeveel kwaad doe je daar mee", stelt de rechter. Schuldig zonder boete, bepaalt hij.  
De bode komt binnen. Er is iemand verschenen. Peter K. scheurde met 150 bij Steenbergen. Was twee maanden zijn rijbewijs kwijt. “Ik heb dat toen gevoeld.” 800 euro boete, bepaalt de rechter. “Gewoon gevaarlijk en dat willen we niet.”

Bloteriken
Dan meneer W. Die wandelde over de snelweg bij Bergen op Zoom. “Zo dronken als wat.” 250 euro boete. Daarna weer een wildplasser. “Plassen tegen een elektriciteitskast. Dat kun je beter niet doen, heb ik altijd geleerd”, gniffelt de rechter. 160 euro boete.  Vervolgens een naakte man in Tilburg. Hij kon zijn id-bewijs niet laten zien, zegt de rechter. “Maar ja , hij had geen broek aan." 110 euro.  

Nog een bloterik, bij station Tilburg. “Had ontbloot onderlijf en zat aan zijn geslachtsdeel”, citeert de rechter. Maar het adres in het proces-verbaal is niet bij het station, dus vrijspraak.  

De dossiers ademen soms ellende uit waarin verdachten hingen, zoals Lucas W.  Controleurs troffen hem in dronken en slapend in een trein in Breda. Lucas vertelt dat het beter met hem gaat. “Langzaam begin ik op mijn benen te staan.”  Hij wordt schuldig verklaard zonder straf. 

Zo hamert de kantonrechter in een middagje tijd pakweg 200 dossiers af.  Roemenen, Letten, Fransen. Alles komt voorbij. Verdachten hebben duidelijkheid.