Frans (85) is al 60 jaar scheidsrechter bij Volkel en nog lang niet klaar
Met een fluitje in zijn hand rent Frans van Os over de velden van RKSV Volkel, scherp en alert zoals altijd. Hij is 85, maar staat er nog iedere week en dat al 60 jaar lang. Scheidsrechter Frans is nog zeker niet klaar met het spel: “Ik schei er niet mee uit”, zegt hij nuchter, terwijl hij zich klaarmaakt voor de volgende wedstrijd.
Op je 85e nog iedere week een wedstrijd fluiten, dat doen er maar weinig hem na. Genoeg reden voor het Brabants Buske om Frans een bezoekje te brengen en eens te kijken hoe hij het allemaal doet.
Frans begon zijn voetbalcarrière als speler bij RKSV Volkel, maar al snel ontdekte hij zijn liefde voor het fluiten. Op zijn 25e begon hij als scheidsrechter. Sindsdien is hij nooit meer weggegaan. "Ik deed dan voetballen en dan daarna nog fluiten", vertelt hij.
Geen thuisfluiter
Zijn enthousiasme voor het spel en het contact met de spelers hielden hem al die jaren op het veld. “Ik vind het nog steeds geweldig”, zegt Frans. “Keimooi. Kei goed. Vooral met die mannen hier, die zijn allemaal tevreden.”
De spelers zijn het daar zeker mee eens. “Wij winnen bijna alles”, lachen ze, waarop Frans meteen tussenbeide komt. “Ik ben absoluut geen thuisfluiter. Dan stop ik er morgen mee, maar dat weten ze wel.”
Een clubman in hart en nieren
Frans fluit op zaterdag de veteranenwedstrijden en op zondag de wedstrijden van de derde tot zesde teams. Hij loopt misschien niet meer het hele veld over zoals vroeger, maar zijn ervaring en rustige aanwezigheid maken hem onmisbaar. De club heeft hem daarom benoemd tot erelid. Een waardering voor zijn zes decennia aan inzet en betrokkenheid.
Wilco van Nuland, secretaris van de club, heeft veel bewondering voor de scheids: “Hij doet het echt goed. Het is knap dat hij het zo lang vol kan houden. Hij is niet voor niks erelid. Hij is vanaf begin twintig bij de club betrokken en heeft er zoveel voor gedaan. Hij is het volledig waard." En aan zijn inzet zal het niet liggen. "Het liefste fluit hij zelfs twee wedstrijden achter elkaar", vertelt Wilco. "Die man is niet kapot te krijgen. Echt bizar."
Wat Frans extra bijzonder maakt, is dat hij bijna de hele geschiedenis van de club heeft meegemaakt. De club werd in 1937 opgericht. Drie jaar later werd Frans geboren. "Hij is er dus bijna vanaf het begin bij geweest en heeft het overgrote deel van de geschiedenis van RKSV Volkel zelf meegemaakt."
'Dit is mijn leven'
Frans zelf kijkt nuchter terug op zijn lange loopbaan bij RKSV Volkel. "Dit is mijn club, dit is mijn leven.” En stoppen? Daar denkt hij nog lang niet aan. Iemand vroeg hem onlangs wanneer hij met de VUT (vervroegde uittreding) zou gaan. "Toen zei de voorzitster: 'hij gaat stoppen met zijn 90e'. Maar ik heb geen einddatum. Ik schei er niet mee uit.”
Met dezelfde nuchtere vastberadenheid als altijd loopt Frans het veld op. Het fluitje in zijn hand, ogen scherp op het spel en de spelers: klaar om de wedstrijd te leiden. Zoals hij dat al 60 jaar doet, neemt hij zijn plek in het hart van de club in en geeft hij het fluitsignaal om de wedstrijd af te trappen.