VERVLOGEN VERLEDEN

Het zoete verleden van dit Brabantse dropje

Vandaag om 10:00 • Aangepast vandaag om 11:20

Winegums, munten, menthol groentjes, gomballen, toversleutels, zoute en zoete exemplaren, de fruitvariant en de onvolprezen, good old topdrop. En natuurlijk mijn persoonlijke favoriet: stophoest. Iedere Nederlander heeft er ongetwijfeld wel eens op lopen zuigen: een dropje van Red Band. Al bijna een eeuw worden ze gemaakt in Roosendaal. 

Profielfoto van Henk van Ingen
Geschreven door
Een oude reclame van Red Band in Roosendaal (West-Brabants Archief)
Een oude reclame van Red Band in Roosendaal (West-Brabants Archief)

De geschiedenis van Red Band begint eigenlijk in Breda. Daar werkt in de jaren twintig van de vorige eeuw ene Teunis Overwater uit Rotterdam, bij De Faam. In deze fabriek maken ze al sinds 1838 suikerwaren, pepermunt en later ook drop.

Teunis krijgt de smaak te pakken en richt in 1928 zijn eigen Red Band fabriek voor drop- en suikerwerken op aan de Spoorstraat in Roosendaal. Al snel rollen de eerste zuurtjes, pepermunt, drop en dragees van de band en aan het einde van dat jaar werkt er 25 man in het suikerpaleis.

Het snoepgoed van Red Band geldt al snel als een ware lekkernij. Veel mensen kunnen er geen genoeg van krijgen en in 1935 wordt het bedrijf fors uitgebreid. In 1938 komt daar een vestiging in het Belgische Turnhout bij en de fabriek in Roosendaal krijgt een jaar later een eigen spoorverbinding. De wagons rijden letterlijk de expeditieafdeling binnen om te worden gevuld met suikergoed. 

Verwoesting van fabriek Red Band tijdens Tweede Wereldoorlog (foto: Jan Sturm/West-Brabants Archief)
Verwoesting van fabriek Red Band tijdens Tweede Wereldoorlog (foto: Jan Sturm/West-Brabants Archief)

Dat Red Band zo dicht bij het spoor ligt, komt het bedrijf tijdens de Tweede Wereldoorlog duur te staan. Britse bommenwerpers leggen in september 1944 het hele spoorwegemplacement in Roosendaal in puin en ook Red Band wordt hard getroffen. Bijna de hele fabriek ligt plat.

Teunis ziet de verwoesting echter als een kans om sterker dan ooit uit de strijd te komen en stampt in no time een nieuwe fabriek uit de grond. Met op de voorgevel een tekst waardoor het niemand kan ontgaan wat er op deze plek staat: Red Band - De band die bindt.

Archieffoto: Karin Kamp
Archieffoto: Karin Kamp

Al snel gaat het Red Band weer voor de wind en op vele plekken gaan de dropjes grif over de toonbank. In 1957 nemen zonen Cees en Coen Overwater de kiet over en bouwen het bedrijf verder uit. Inmiddels werken er zo'n 350 mensen. In 1977 verrijst een nagelnieuw hoofdkantoor in Etten-Leur van wat dan de Verenigde Dropfabrieken B.V. (VDF) heet.

De Centrale Suiker Maatschappij (CSM) ziet in de jaren tachtig het succes van VDF en besluit het in 1986 over te nemen. Hun eigen merk Venco wordt toegevoegd en deze zoetwarenafdeling gaat verder onder de naam Red Band Venco BV (RBV).  

Maar daar stopt het overnamepad niet. Veertien jaar later komen de dropproducenten in handen van Leaf Holland, dat bekend is van de Sportlife kauwgom. Het kantoor verhuist van Roosendaal naar Oosterhout. De laatste fusie gebeurt in 2012 als Leaf samengaat met het Zweedse Cloetta. 

Cloetta kondigde een paar jaar geleden plannen aan voor de bouw van een nieuwe fabriek in Roosendaal, maar dat werd vorig jaar afgeblazen.  Dat betekent dat de fabriek aan de Spoorstraat nog altijd draait en over twee jaar het honderdjarige bestaan viert. 

Een oude reclame van Red Band

Vervlogen Verleden

Vervlogen Verleden is een wekelijkse rubriek over leuke, opmerkelijke of grappige weetjes uit het rijke Brabantse verleden. Heb je een tip, mail dan naar: [email protected].

Lees ook

App ons! 👋

Heb je een foutje gezien of heb je een opmerking over dit artikel? Neem dan contact met ons op.