NAC stevent af op degradatie: 'Meeste spelers liggen daar niet wakker van' in Breda

De zorgen groeien in Breda. Met nog een zestal wedstrijden te gaan staat NAC op een rechtstreekse degradatieplek. Wat maandenlang een sluimerend probleem leek, begint nu akelig werkelijkheid te worden. Drie NAC-prominenten – Robert Maaskant, Henrico Drost en Anthony Lurling – zien het met lede ogen aan. Hun analyse is hard, maar komt recht uit het hart. "Als NAC degradeert, denk ik niet dat veel spelers daar wakker van liggen." 

In 2015 stond hij daar, voor de camera van Omroep Brabant. Tranen over zijn wangen, stem gebroken. Verdediger Henrico Drost kreeg zijn woorden nauwelijks uitgesproken na de degradatie van NAC. "Ik was er echt kapot van", vertelt hij nu. "Dat is het enige moment in mijn carrière geweest dat ik echt helemaal naar de klote was." Vier dagen kwam hij zijn huis niet uit.

Die emotie van toen hangt opnieuw boven Breda. Want opnieuw dreigt het mis te gaan. NAC staat zeventiende en alle seinen staan op rood.

Robert Maaskant, oud-trainer van NAC, legt zijn vinger op de zere plek. "Ik zie heel veel wisselende opstellingen", zegt hij. "En dan weet je dat automatismen verdwijnen." Volgens hem ligt daar een belangrijke oorzaak van het zwakke seizoen. NAC paste zich te vaak aan, speelde te behoudend en liet het vooral tegen directe concurrenten afweten. "Je moet daar initiatief nemen. Maar dat hebben ze te weinig gedaan. Zonder hem hard af te rekenen, vind ik wel dat de trainer daar wat te verwijten valt." 

Toch zit het probleem volgens hem niet alleen in tactiek. "Budget kun je niet één op één vertalen naar prestaties", relativeert hij. "Maar als je kijkt naar de ploegen waar NAC mee moet concurreren, dan was dit niet nodig geweest."

Waar Maaskant vooral naar het veld kijkt, ziet Drost ook de mentale druk bij de huidige selectie. En die is volgens hem vergelijkbaar met toen hij in die situatie zat. "Ik zie heel veel gelijkenissen", zegt hij. "Supporters die zich roeren, nieuwe aankopen die het niet brengen. Dat is allemaal geen goed teken. Ze geven wedstrijden weg en maken fouten. Alles bij elkaar is er een verkramping. Als je eenmaal daarin zit, kom je er heel moeilijk uit."

Die druk wordt in Breda extra gevoeld, weet hij uit ervaring. "Supporters willen alles geven, maar dat kan ook verlammend werken. Je wilt ze niet teleurstellen. En als het dan niet lukt, dan wordt het zwaar." Zijn conclusie is pijnlijk duidelijk: "Als ik zie hoe ze nu spelen, dan zeg ik nee. Dan gaan ze het niet halen. Maar ik blijf hopen van wel!"

Ook Lurling, jarenlang publiekslieveling, ziet het somber in. Hij wijst op een ander probleem: het gebrek aan binding in de selectie. "Het is een vreemdelingenlegioen", zegt hij. "En dat is gevaarlijk."

Waar vroeger spelers jarenlang bij NAC speelden, ziet hij nu vooral passanten. "Als NAC degradeert, liggen daar niet veel spelers wakker van", stelt hij scherp. "Kemper, Lucassen, Valerius en Kortsmit misschien. De rest levert hun spullen in en gaan naar een volgende club." Dat is volgens hem een wezenlijk verschil met zijn eigen tijd. "Wij voelden verantwoordelijkheid. Voor de club, voor de mensen."

Daarnaast ziet Lurling nog een cruciaal probleem: het gebrek aan doelpunten. "Ik zou niet weten wie de goals moet maken", zegt hij. Volgens hem is dat dodelijk in de fase waarin NAC zit. "Je moet wedstrijden winnen, en dan heb je doelpunten nodig. Alleen redelijk spel is niet genoeg." 

Toch zag Lurling ook goede fases dit seizoen. "Ze hebben echt wedstrijden gespeeld waarin je denkt: dit elftal kan niet degraderen. Maar dan verlies je weer met 6-0 van Go Ahead en denk je: dit is kansloos."

Henrico Drost denkt dat rechtstreekse handhaving heel moeilijk wordt en de nacompetitie het hoogst haalbare. Maar zelfs daar put hij weinig hoop uit. "Iedereen denkt dat je als eredivisieclub favoriet bent", zegt hij. "Maar dat slaat nergens op."

En toch, ergens tussen de ratio en de realiteit, blijft dat ene gevoel knagen. Zoals het bij alle drie klinkt, ieder op zijn eigen manier: "Je blijft hopen, omdat het NAC is", zegt Lurling. "Er is nog altijd een kans", vult Maaskant aan. En Drost verzucht: "Deze club met zulke mooie supporters verdient zoveel meer. Je hoopt gewoon zo dat ze het nog redden."