Een militair vliegtuig uit Eindhoven, met gewonden aan boord. En een vijand dichtbij. Daarom vliegen zwaar bewapende militairen mee als escorte. Net echt en een serieus scenario. Oefening Orange Bull is bezig. "We gaan je lekker naar huis brengen", zegt een vliegende verpleegkundige. Ze steekt een naald in de lucht.   

De propellers loeien. Een  Hercules stijgt op van vliegbasis Eindhoven. Meteen daarna nog eentje. Na een scherpe draai zetten ze koers richting het noorden. 

Aan boord van een van de toestellen zit een medisch team van de Operationele Gezondheidszorg (OGZ). Die eenheid is belast met de zorg van gewonde en zieke militairen. Hun hoofdkwartier zit op vliegbasis Gilze Rijen. Ze hebben ook een afdeling op vliegbasis Eindhoven. Een inkijkje als dit is voor de buitenwereld zeldzaam.

Verrassing
Wat ze precies gaan doen weten ze nog niet.  "Ze hebben vooraf wel wat informatie gekregen en een plan gemaakt. Maar we willen ze uiteraard verrassen", zegt kapitein Ramon 'Zwitsal'. Hij is een van de trainers die mee vliegt. 

Het Paaspopterrein en Den Bosch en de Maas trekken onder ons voorbij. De toestellen maken steeds scherpe bochten.  

Vliegen met een Hercules is geen comfortabele vakantievlucht. "Het vliegtuig kan flink wat manoeuvreren, er is veel lawaai. Als het vliegtuig vol zit, is het klimmen en klauteren over elkaar. Je ziet zwaar gewonde patiënten. Ze dragen een helm, hebben scherfvest om. Onze eigen mensen ook", vertelt Ramon.  

Laagvliegen
Veertien liggende patiënten kunnen mee. In oorlogstijd vijftig. "Je kan het vergelijken met een vliegende ambulance."

Voorin het ruim medici met kisten en koffers. Achterin militairen in camouflagepak, stil tegen de wanden. Ze komen zo in actie.

We vliegen erg laag. Nijmegen en de Waal zijn herkenbaar. Voor ons, de andere Hercules. Ook druk manoeuvrerend.  We zakken en stijgen, soms zweven we even in onze stoel.   

Zo'n 25 minuten cirkelen we rond.  Dan wordt de landing ingezet op Twente Airport. Het luik aan de achterkant gaat al rijdend open. Iedereen draagt gehoorbescherming en mondfilters. 

De beveiligers rennen er uit en omsingelen het vliegtuig. De Force Protection komt in actie, militairen van de Koninklijke Luchtmacht die de inzittenden en het vliegtuig beschermen. 

Vijand
We rennen  naar een loods. Daar liggen drie gewonden. Een met haar voet in het verband, een met een fikse hoofdwond en een intensive care-patiënte. Aan de zuurstof met slangetjes en monitoren. 

Buiten is er ophef. Zogenaamd vijandige omstanders dringen zich op. "Hou ze in de bubble!" roept een van de beveiligers. Hij doelt op de gewonden en verplegers. De omstanders worden weggeduwd. De twee toestellen zijn voor de veiligheid weggevlogen en cirkelen boven ons hoofd. 

Ervaring
Een van de gewonden begint zich ineens te verzetten. "Ik ga", zegt ze en ze staat op. Een verpleegkundige houdt haar tegen. "Ga maar liggen", zegt ze. "We gaan je lekker naar huis brengen." Ze wikkelt de vrouw dik in de dekens. Naalden en pleisters, alles komt er aan te pas. 

De slachtoffers zijn dienjaar-militairen in opleiding vertelt kapitein Ramon. "Die willen we dit ook eens laten ervaren." 

Herrie
"Tien minuten!" roept de leider van het beveiligingsteam.  Binnen no time staan de vliegtuigen weer bij ons. In de warme lucht en de herrie van de motoren rent iedereen snel het ruim in. De gewonden worden op de brancards gedragen. De brancards worden in het ruim in speciale rekken geklikt.  Iedereen binnen. Gas er op, laadklep dicht en snel de lucht in. 

Een gewonde krijgt onderweg nog een schoon verband aan haar hand. De intensive care patiënte krijgt een aai over de bol. De terugtocht is minder bochtig. Touch down op Eindhoven. Evacuatie geslaagd.