Carol (64) kreeg een tattoo cadeau van haar kinderen: 'Een nieuw begin'
Carol van de Laar (64) uit Waalre kreeg vier jaar geleden een bijzonder verjaardagscadeau van haar kinderen: een allereerste tattoo. Ze moest even nadenken wat het zou worden, maar het werden de namen van haar kinderen en kleinkinderen in morsecode. De tattoo vormt voor haar een soort nieuw begin. "Het zware laat ik hiermee achter me."
Op jonge leeftijd, toen ze 19 was, kreeg Carol haar eerste zoontje. "Daarna kreeg ik een meisje met het syndroom van Down. Vervolgens kwam er een pleegdochter in huis en beviel ik van mijn jongste zoon."
Ook al was het soms zwaar, Carol is ontzettend trots op haar kinderen. Inmiddels heeft ze ook vier kleinkinderen. "Ik heb altijd al de behoefte gehad om iets van mijn kinderen bij me te dragen. Ik had wel eens nagedacht over een tattoo, maar dat kreeg geen vorm. Tot ik het cadeau kreeg. Toen ben ik gaan nadenken wat ik precies wilde."
Uiteindelijk kwam ze op het idee om de namen van haar kinderen en kleinkinderen in morsecode te laten zetten. "Ik heb hier heel bewust voor gekozen, omdat ik een beetje afscheid wilde nemen van mijn ouders en voorouders. Ik wilde wel een eerbetoon aan mijn ouders, dus zo kwam ik op morsecode. Mijn ouders hebben veel meegemaakt in de Tweede Wereldoorlog."
"Mijn kleinkinderen mogen zijn wie ze willen zijn en zo sta ik zelf ook in de wereld.”
Carol merkte dat het overleven van zo’n oorlog veel met iemand doet. "Mensen die met een trauma uit de Tweede Wereldoorlog komen zijn argwanend. Ze willen goed overkomen en niet opvallen", vertelt ze. "Mijn kinderen hebben dat doorbroken in de opvoeding met hun kinderen. Mijn kleinkinderen mogen zijn wie ze willen zijn en zo sta ik zelf ook in de wereld."
Alleen de lijn met morsecode vond Carol niet genoeg. Daarom kreeg elk kleinkind er ook nog een vogel bij. "Omdat zij in een vrijere wereld leven. Elk kleinkind weet ook welke vogel-ie is. En ik hoop dat er nog meer kleinkinderen bij komen, maar dat is afwachten", lacht ze.
"Ik zie het echt als een nieuwe voortzetting."
Onder de lijn en de vogeltjes wilde Carol nog een teken dat altijd zichtbaar is op haar hand. "Ik heb gezocht naar iets wat me aansprak en toen kwam ik dit tegen. De tatoeëerder vroeg me of ik wist wat het betekende, maar ik had geen idee. Toen vertelde hij me dat dit het teken van Unity in Diversity is. Nou, dat past al helemaal goed bij mij!"
En zo liet Carol al haar wensen voor eeuwig op haar pols vastleggen. "Ik was heel trots toen het klaar was. Ik zie het echt als een nieuwe voortzetting. Ik kan het oude en het zware achter me laten. En ik kijk nog steeds met heel veel plezier naar de tattoo."