Voor Sanne van Dijke is het eerste kwartaal van 2026 er eentje om nooit meer te vergeten. Zo bracht de 30-jarige judoka uit Heeswijk-Dinther deze week het nieuws naar buiten dat haar vriendin zwanger is. Een totaal ander gevoel dan haar recente acute blindedarmontsteking in Oezbekistan. “De beesten kwamen daar uit het toilet gekropen.”

Wie Sanne van Dijke zegt, denkt aan de laatste judoka die namens Nederland in 2021 een olympische medaille pakte. Volgende maand tijdens het EK in Georgië is een medaille ook het doel. “Al zijn de Spelen in 2028 mijn hoofddoel. Daar presteren is de belangrijkste reden dat ik iedere dag keihard train.”

Of Van Dijke bij het EK in de Georgische hoofdstad Tblisi op topniveau is, zal de tijd leren. Eerder deze maand lag ze namelijk in het ziekenhuis in Oezbekistan, waar ze was voor een toernooi.

“De nacht voor mijn weging werd ik ’s nachts wakker met buikpijn. Ik ben in de ochtend naar onze arts gegaan en daar ben ik vanwege de pijn op mijn hurken gaan zitten. Ik dacht dat het meeviel, maar na een bezoek aan de arts van de internationale judofederatie lag ik een paar minuten later in de ambulance”, vertelt Van Dijke over haar acute blindedarmontsteking. 

Als ze haar shirt een beetje optilt, zijn de littekens van de operatie te zien. “Het was een heel avontuur. De artsen hebben het goed gedaan, maar de hygiënenormen zijn er totaal anders dan in Nederland. Toen ik de badkamer zag met een wc met allemaal beesten, leek het me het beste om daar niet heen te gaan. Normaal weet ik snel de drinkfles te vinden, maar ik wilde even niets eten en drinken. Omdat ik meerdere dagen moest blijven, heb ik dat niet volgehouden.”

Haar ziekenhuisbezoek was een onaangename verrassing, al helemaal omdat ze de pijnklachten in eerste instantie vanzelf wilde laten zakken. “Ik dacht gewoon met buikpijn naar de weging te gaan. Oprecht denk ik dat ik het gevoel van pijn niet goed doorkrijg of ik heb een bizarre pijngrens.”

Van Dijke trainde donderdag voor het eerst na de operatie en haar lichaam gaf geen reactie. Mentaal zit ze ook goed in haar vel. Dat komt door de frisse bond binnen Judo Bond Nederland met bijvoorbeeld nieuwe coaches. “Vaak deed ik mijn krachtprogramma gewoon op mijn zolderkamer, maar nu vind ik het weer de moeite om daarvoor naar de enthousiaste groep op Papendal te rijden.”

Dat goede gevoel komt tevens door de thuissituatie, want haar vriendin is 22 weken zwanger. Een mooi moment om naar uit te kijken, al is ze benieuwd hoe ze het moederschap gaat combineren met topsport. 

“Ik hoop dat we een baby krijgen die ’s nachts snel doorslaapt of dat mijn vriendin coulant is”, zegt ze lachend. “Met goede voeding en nachtrust kun je mij niet gek maken. Maar slaap ik een minuut minder dan gewend, dan ben ik niet te genieten.”

De gezinsuitbreiding kan ook helpen in haar carrière. “Na een mislukt toernooi ben ik weleens dagen chagrijnig. Met zo’n kleintje thuis is dat makkelijker te verwerken. Er zijn naast judo belangrijkere dingen om je druk over te maken.”