De Vughtse Willemijn Smeets verloor in 2022 haar dochter Hebe bij een auto-ongeluk bij knooppunt Empel. In haar rouwperiode is ze haar verdriet en gemis van zich af gaan schrijven. Met die teksten maakt ze nu een muziekalbum, vernoemd naar haar dochter.

Op 17 oktober 2022 raakten Sanne en Hebe vermist. Nadat er een Amber Alert werd uitgegeven, leefde heel Nederland mee. Twee dagen later werd de auto waarin zij zaten aangetroffen in het water langs de A2/A59 bij Empel. Een intens verdrietige periode volgde voor de familie en vrienden van Hebe en Sanne, dat meldt DTV Nieuws.

Aan de Van Voorst tot Voorststraat in Vught staat het zogeheten HebeHuis. Willemijn en haar man richtten deze plek op voor hun dochter, omdat passende logeeropvang voor haar ontbrak. In de voormalige speelkamer van het huis vertelt Willemijn haar verhaal.

“Ik ben van huis uit theatermaker, kleinkunstenaar en zangeres, maar na het overlijden van Hebe was daar geen ruimte meer voor. Er was alleen maar stilte. Ik had geen behoefte aan muziek, schrijven of zingen.”

Anderhalf jaar later kwam daar verandering in. Toen ging ze voor het eerst weer naar het theater. “Ik ging naar Kommil Foo, twee Vlaamse broers die theater maken. Aan het einde van de voorstelling zeiden ze tegen mij: ‘Je hebt de blues, je moet gaan schrijven.’ Vanaf dat moment ben ik elke dag gaan schrijven, al was het maar een woord of een zin.”

Het album zal uit negen of tien nummers bestaan, allemaal rond het thema verlies, maar telkens vanuit een ander perspectief. Eén lied raakt haar bijzonder diep: Vragen of het mag. “Dat is eigenlijk een smeekbede aan Hebe om even terug te mogen komen. Het is een mooi, maar ook heel intens nummer om te zingen.”

Ook de ouders van Sanne zijn op de hoogte van het album. “Ik zou dit album niet maken als zij dat niet wilden. Ik krijg van hen alle liefde en vertrouwen om dit te doen.”

De opnames staan gepland voor juli. Aan het einde van het jaar moet het album verschijnen op cd en vinyl. Zelf optreden zit er waarschijnlijk niet in: Willemijn kampt met chronisch vermoeidheidssyndroom en long covid.

“Ik heb een bed in de huiskamer staan en ook een rolstoel voor moeilijke dagen. Het betekent dat je letterlijk wordt platgelegd en een heel klein wereldje hebt. Dit is voor mij een bijzondere kans om naar buiten te treden met wat ik voel en denk, zonder op het podium te staan. Ik hoop dat andere artiesten mijn liedjes willen zingen, zodat ze toch het publiek bereiken. Dat zou ik echt een eer vinden.”

Daarnaast hoopt ze dat het album herkenning en troost kan bieden aan iedereen die dat nodig heeft, en mensen aanmoedigt om minder te zwijgen en meer te praten over verlies.

“Ik denk dat Hebe héél erg trots op me is”, zegt Willemijn met tranen in haar ogen. “Ik denk dat zij niets liever zou willen dan dat ik doe waar ik goed in ben. Dat ik niet stop met leven en dit is mijn manier van doorleven.

Hebe hield heel erg van muziek. Ze kon daar rust in vinden en genieten van een lied. Ik heb veel voor haar gezongen en met haar gitaar gespeeld. Dat zijn fijne herinneringen.”